چالش طراحی برای فضاهای کوچک: خانه‌ی 10×3 در ویتنام

این خانه محلّ سکونتی کوچک اما فکرشده است و در شهر [HCM  ، جایی که بلندترین ساختمان‌ها  را در ویتنامِ جنوبی داراست، واقع شده است. چالش‌های طراحیِ در این خانه، درونِ فضای رفت و آمدی فشرده که نشان از فضایِ محلّی- بومیِ فشرده دارد و به خوبی در نظر گرفته شده‌اند، تضاد میانِ نیاز به حریمِ شخصی و در عینِ حال میل به ارتباطِ داخلی/ خارجی بوده است. این خانه ایده‌ی زندگی کردن در فضای رفت و آمدیِ ۱۰×۳ متر مربعی که محیطی به لحاظِ فضایی، پویا را فراهم ‌آورَد، به پرسش می‌گیرد.

 

آزادسازی محدودیت‌های فضا

آزادسازی محدودیت‌های فضا

این ساختمان شاملِ استراتژیِ لایه‌بندی است که محدودیت‌های معمولِ  زندگیِ  محلّی را  رفع  می‌سازد. بنابراین، ساختارِ بیرونی جذابیتی زیبایی‌شناسانه پیدا می‌کند که خوانایی‌ِ [۲] اینکه معماری چگونه  به استراتژیِ فضایی و همچنین به مقیاسِ داخلی و گشودگیِ درونِ خانه پاسخ می‌دهد.

 

تعاملِ کارکردهای گوناگون در فضاهای کوچک با یکدیگر

تعاملِ کارکردهای گوناگون در فضاهای کوچک با یکدیگر

نمای بیرونیِ دوگانه، سقف‌های شناور و نورپردازیِ داخلی مشمولِ تعاملی فضایی با یکدیگر می‌شوند و همزمان از تهویه‌ای طبیعی [۳]  و نورپردازیِ طبیعی در طولِ روز بهره می‌برند. خلاء داخلی بینِ  طبقه‌ها کمک می‌کند تا ارتباط بینِ درون و بیرون حتی زمانی که درها بسته‌اند، حفظ شود.

 

استفاده از نور طبیعی در صبح برای نورپردازی

استفاده از نور طبیعی در صبح برای نورپردازی

در طولِ روز این معماری تعاملی میانِ نور و سایه فراهم می‌آورد که تجربه‌ی زمانیِ فصل‌های در گذر را عرضه می‌دارد. نور همچنین چنان در نظر گرفته شده است که  صبح در سمتِ مشرق و بعد از ظهر به سوی گوشه‌ای از راه‌پله که در مغرب واقع شده است، بر روی پنل‌های فلزی بازبتابد. در نظر گرفتنِ این فلز به صورتِ استعاری از لباسی نازک برای اتصالِ فضا، کمک می‌کند تا مرزهای بیرون و درون را با بهره‌گیری از شفافیت ترسیم کنیم.

 

آزادسازی محدودیت‌های فضا

آزادسازی محدودیت‌های فضا

برنامه‌ی محلّی که چندظرفیتی است، می‌باید در مفهومِ طراحی‌اش بازیگوشانه و منعطف باشد؛ آشپزخانه، دستشویی، انباری، راه‌پله و قفسه‌ی کتاب در کلی واحد با هم ادغام می‎‌شوند که مکعبی چند منظوره با محدودیت ۳×۳ متر مربع است.

مکعبی چندمنظوره

مکعبی چندمنظوره

 

اتاق‌خواب فشردگی‌ فضاییش را با کمکِ  تجربه‌ای تونل‌مانند که به وسیله‌ی سقفی سیمانی که باغی سبز بر روی آن قرار دارد، قاب گرفته می‌شود، بالا می‌برد. در صبحگاه آفتاب با فعل و انفعالی که با پنلهای استیلِ براق و تصادفی دارد و آستانه‌ای میانِ فضای بیرونی و درونی تعریف می‌کند، تجربه‌ای شگفت‌انگیز عرضه می‌دارد.

 

فشرده‌سازیِ فضا برای نهایتِ استفاده از آن

فشرده‌سازیِ فضا برای نهایتِ استفاده از آن

 

روحِ خانه مهمترین عنصری است که با چنین جوِی تعریف می‌شود. مراقبه نمادِ خلوص و اتصال بین انسان و طبیعت است و معماری چنین فعل و انفعالات روحانی‌ای را تسهیل می‌کند. از درگاه [۴]ِ مراقبه، راهِ خاکستریِ پوشیده سنگ‌ریزه‌ها برای این طراحی شده تا با پای برهنه بر روی آن راه رفته شود تا شما را در میانِ باغ  به نیمکتی برای مراقبه برساند. شما به منظره‌ای می‌رسید که در آن مهتاب مجموعه‌ای رمانتیک را روشن می‌سازد که به بدن کمک می‌کند تا در طبیعتِ شهری متراکم ، تمددِ اعصاب نماید.

 

استفاده از فضای سبز برای تمدد اعصای و روح‌بخشی به فضایی کوچک

استفاده از فضای سبز برای تمدد اعصای و روح‌بخشی به فضایی کوچک

 

 

خلاصه‌ای از اطلاعاتِ مربوط به این بنا:

معماری: DD concept

موقعیت:  شهر هوشی مین، ویتنام

معمار مسئول:  آن دونگ تو

مساحتِ زمین:   m2  ۱۱۰

سال تکمیل پروژه: ۲۰۱۴

 

منبع: arch daily

مرتبط: ۱۰ ترفند برای طراحی دکوراسیون داخلی فضاهای کوچک ، طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخش اول و بخش دوم

 

[۱] Ho Chi Minh City

[۲] legibility  

[۳] natural cross-ventilation

[۴] doorway

 

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*