نمای پایدار؛ موادی که ساختمان‌های سبز می‌سازند

زمانی که بحث نمای یک ساختمان می‌شود، چه عظیم باشد چه کوچک، سازندگان هم مانند ساکنان متوجه این موضوع هستند که دیگر تنها بحث ظاهر مطرح نیست. ظاهری برتر یا طراحی‌ای شگفت‌آور  می‌بایست با کارکرد، کارآیی در مصرف انرژی، عایق بودن، قدرت و پایداری و سهولت در نصب و نگهداری، قیمت معقول، مقاومت در برابر مواد شیمیایی، آتش، رطوبت و حیوانات موذی و … تکمیل شود. اگرچه عناصر تشکیل‌دهنده‌ی سنتی نمای ساختمان مثل آجر و سنگ و چوب هنوز هم قابل قبولند و بازار خود را دارند، عناصر جدیدی مانند کامپوزیت‌های سرامیکی، وینیل، سیمان فیبری و … هم در حال پیدا کردن جایگاه خود هستند. مواد و تکنولوژی‌های جدید دائما مورد آزمایش قرار می‌گیرند و نوآوری‌های جدید با آغوش باز در بازار پذیرفته می‌شوند.  

 

نمای پایدار

نمای پایدار

بهتر از شیشه

در هند، شیشه هنوز هم به عنوان عنصری مورد توجه برای معماران و سازندگان حرفه‌ای باقی مانده است و در خارج از هند هم به خاطر کارکردهای عملی‌اش و قابیلت‌های فراوری گوناگونش که امکان آن را می‌دهد که سخت، خم، عایق و لمینت شود تا برای اهداف گوناگون مناسب باشد، همین گونه است. شیشه بناست برای ساختمان عایق حرارتی و صوتی، پوششی در برابر نور آفتاب و محافظی در برابر آتش باشد، به آن ایمنی ببخشد و با شفافیتش بدون تغییرات خاصی رابطی بین بیرون و درون ساختمان باشد. برای دوره‌ای طولانی شیشه به ویژه در کشورهای سردسیر عنصری کارآمد به لحاظ مصرف انرژی تصور می‌شد. تحقیقاتی در حال انجامند که این موضوع را برای کشورهای گرمسیری هم تایید کنند.

مایکل رابرت پترسن در تزش با عنوان « نماهای شیشه سازه‌ای: یک تکنولوژی ساختاری منحصر به فرد»  برای دانشکاه کالیفرنیای جنوبی می‌گوید : « استفاده از شیشه به عنوان اجزای لایه‌ی بیرونی ساختمان از زمان معرفی شدنش به عنوان یک ماده‌ی ساختمانی، رو به افزایش بوده است که شتاب‌گیری این روند در قرن بیستم به خاطر توسعه‌ی قاب‌های فلزی بلندمرتبه و دیوارهای شیشه‌ایِ تکنیک‌های رویه‌ای نما بوده است.  هرچند فقط در دهه‌ی گذشته هنر معماری ساختمان به لحاظ زیبایی‌شناسی و  اجرا، همچنین سیستم‌های ساختاری در دسترس  و مواد مورد استفاده تغییرات زیادی کرده است. 

اگرچه شیشه برای بکارگیری در ارتفاع‌های بالاتر و اشغال فضای بیشتر در تکنولوژی‌های ساختمانی و سیستم‌های معاصر استفاده شده است، مواد نوظهور دیگری هم هستند که در حال ورود به حنه هستند  که نه تنها کارآیی بالایی از جهت انرژی دارند، بلکه به لحاظ هزینه‌ای هم معقولترند و راحت‌تر بکار گرفته می‌شوند.

  در ادامه نقش نما در پس‌زمینه‌ی یک ساختمان ایمن، با کارآیی بالای انرزی و هوشمند را بررسی می‌کنیم.

تغییر نقش جنس نما در محیطی آسیب‌پذیر

یک رویه‌ی خوب برای نما نه تنها باید روی زیبایی‌شناسی تاکید کند، یلکه باید به عنوان سپری در برابر شدت‌های آب و هوایی- بخصوص در کشورهایی مانند هند-  عمل کند.  این لایه‌ی محافظ با حفظ عملکرد باید همچنین اجازه‌ی تنفس را به ساختمان بدهد، در حالیکه اهمیت و  طبیعتش را هم می‌نماید.  این موضوع همچنین به این معناست که جنس رویه و سیستم باید در تمامی انواع شرایط آب و هوایی همان  طور عمل کند که  سیستم‌های نمایی قدرتمند، با کارآیی بالای انرژی، نوآورانه و وفق‌دهنده با محیط عمل می‌کنند. این موضوع مهم است که نما به درستی با استفاده از لوازم  توصیه‌شده و مشخص‌شده ، ابزار مناسب و نیروی انسانی آموزش‌دیده نصب شود.  پیش‌تازان طراحی و تولید مواد سازنده‌ی نما به سرعت در حال تبدیل سیستم‌های تولیدی خود به سیستم‌های حامی محیط زیست و همچنین صرف هزینه‌های سنگین روی تحقیق و نوآوری برای توسعه‌ی مواد کاملا سبز و دوست‌دار محیط زیست برای استفاده در نما هستند. تعداد کمی از آنها این تولیدات سبز را از دهه نود ارائه می‌کنند و خیلی‌های دیگر هم اکنون به این صف پیوسته‌اند  و در حال آماده‌سازی نیازهای بازار هستند.

نمای پایدار

نمای پایدار

 

منبع: MGS ARCHITECTURE

صندلی‌های اداری مدرن؛ انگار قبلاَ آن‌ها را جایی دیده‌ایم

طراحی نوین صندلی اداری مدرن

طراحان مبلمان اداری مدرن باید به خاطر کارهای شاخصشان ستوده شوند اما تولیدکنندگان باید بر روی آنچه مناسب تولید در آینده است و همچنین حفظ دستاوردهای گذشته بکوشند.

 در یازدهم فوریه ۱۹۰۲، آرنه یاکوبسن در کپنهاگ دانمارک به دنیا آمد. پدرش عمده‌فروش میخ‌های ایمنی و متصل‌کننده‌ها بود. مادرش هم کارمند پشت باجه در بانک بود. او که از خانواده‌ای متوسط می‌آمد، تبدیل به یکی از مهمترین معماران دانمارک و  پس از آن از پایه‎‌گذاران صندلی‌های اداری مدرن شد.

آرنه از واژه‌ی « طراح» بدش می‌آمد و کسی که او را با این لفظ خطاب می‌کرد، اینگونه تصحیح می‌کرد: «من معمارم». بسیاری از طرح‌های مدرن مبلمان که آرنه طراحی می‌کرد به راستی در کنار پروژه‌های معماری‌ای که او  بر رویشان کار می‌کرد، شکل گرفتند.  امروزه، هنوز هم می‌توانیم طرح‌هایی از آرنه را بدون آنکه از او به عنوان پیشگام آن طرح  نامی برده شود ببینیم.  این توقع برای شناخته شدن در مورد طراحان داخلی بیشتر مطرح است.؛ به هر حال طراحی داخلی چیزی بیشتر از قرار دادن جای بلوک‌ها در نقشه است و طراحی و توسعه‌ی مدها و  الگوهای مبلمان اداری مدرن، چیزی بیشتر از طراحی صحنه‌ی سریالِ مَدمِن. بخصوص این موضوع در مورد مبلمان اداری مدرن صدق می‌کند.  

طراحی مینیمالیستیِ( کمینه‌گرا) مدرن، آغاز حرکتی در برابر بخش تولیدی است که تمایلی به سرمایه‌گذاری ندارد. این موضوع که حاصل اقتصاد جدید و تغییرات فرهنگی است، یک بداقبالی برای طراحان مبلمان اداری مدرنیستی و جمعیت هر روز رو به کاهش کارآفرینان آمریکایی محسوب می‌شود که متمرکز، مرتبط با تکنولوژیِ روز و مصمم برای موفقیتند. آنها به دنبال طرح‌هایی منحصر به فرد و هدفمندند که ارتباطی با طراحی‌های سنتی که در آنها تنها ایمنی و کسب استانداردهای معمول دنبال می‌شود، ندارند.

طراحی‌های نوین و جسورانه بسیار جذابتر از طراحی‌های سنتی هستند. این که برای یک فضا به طرح‌های عالی گذشته هم بها بدهیم مهم است اما نباید طوری این کار را انجام دهیم که هدفمان را که ترو.یج طرح‌های نوآورانه است برای تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران مبهم کنیم.

در زیر نمونه‌ای از صندلی اداری مدرن و نوآورانه طراحی‌شده در استودیویی در سن‌دیگو را مشاهده می‌کنید.

 

طراحی نوین صندلی اداری مدرن

طراحی نوین صندلی اداری مدرن

 

 

منبع: OFFICITY     

 

 

کوشک ایرانی با ایوان سرتاسری، طراحی گروه معماری زاو

 

 کوشک ایرانی اطراف مینودشت

استودیو زاو تهران این خانه‌ی جعبه‌شکل در شمال ایران را به دنبال مجموعه کارهایی احاطه‌شده با ایوان سرتاسری و فضاهای اجتماعات و دید به مناظر روستایی، طراحی کرده است.

 

 

کوشک ایرانی اطراف مینودشت

این مِلک در تپه‌های خارج شهر مینودشتِ استان گلستان واقع شده است. مساحت بنا ۲۹۸ متر مربع در زمینی حدودا ۲۰۰۰ متر مربعی است..

 

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

گروه معماری زاو موظف شده بود پروپوزالی آماده کند که از لحاظ توپوگزافی با پستی و بلندی‌های زمین سازگار باشد و به جای زدودن زمینه‌ی روستایی، از آن کاملاَ بهره ببرد.

 

 

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

تمرکز اساسی پروژه روی آن بود که چشم‌انداز را بسیار وسیع کند. این موضوع استودیو را واداشت تا روشی بدیع و نو برای پایه‌ریزی طرح ساختمان در پیش بگیرد . 

                                         

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

گروه معمار زاو مطرح می‌کند که: « برای آنکه بیشترین پیوند را با طبیعت داشته باشیم، در اینجا شکل فضایی و دسترسی‌های معمول در سازه‌های روستایی و حومه‌ی شهری، به چالش کشیده شده است..
دسترسی‌ها و فضاهای اجتماعات خانه با همدیگر ترکیب و جابجا شده‌اند تا به عنوان فضاهای روباز بلندمرتبه گرد بخش‌های مسکونی قرار گیرند و مکان‌هایی برای استراحت و لذت باشند. این کار نتیجه‌ی این تلاش ما بود که در زمین بنا کمترین دخالت را بکنیم که زمینی دو طبقه و شیبدار بود.»     

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

فاصله‌ی که میان دال کف طبقات وجود دارد، چشم‌اندازی وسیع و پانوراما را هم درفضاهای داخلی و هم در فضاهای خارجیِ کوشک به وجود آورده است. این موضوع به ویژه در دو گوشه‌ی مقابل که در آنجا نبود سازه‌‌های کمکی منظره‌ای دست‌نخورده تشکیل داده است، صدق می‌کند.
طبقه‌ی همکف شامل یک اتاق ورزش وسیع با رختکن‌هایی جدا برای خانم‌ها و آقایان و موتورخانه‌ی ساختمان است.

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

دیواره‌های سنگی ستبر در این طبقه از کوشک با پنجره‌هایی بزرگ رو به زمین تنیس مجاور و تراسی که زیر دال کف طبقه‌ی بالا قرار گرفته است، تلاقی می‌کنند .

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

دال بتنی عظیم صفه‌ای را تشکیل داده است که به عنوان ایوانی بزرگ از آن استفاده می‌شود. اطراف این فضای بیرونی یک دسترسیِ خارجی است که مستقیماَ به نزدیکی استخر و باربیکیوی روباز بنا می‌رود.. بخشی از ایوان در این طبقه به سه اتاق خواب اختصاص داده شده است که در نقشه طوری قرار گرفته‌اند که راهروهای اطراف هر اتاق مستقیمن به بالکن بروند.

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

در یک طرف ساختمان اصلی ، فضای خالی‌ای وجود دارد که نور و منظره را به طبقه‌ی پایین کوشک هدایت می‌کند و همزمان درختی از درون شکافی سر برآورده که سایه‌ای تکه‌تکه درست می‌کند. راه‌پله‌ای بین اتاق‌ها از روی آن فضای خالی به سمت طبقه‌ی آخر می‌رود یعنی جایی که به بالکن مسقفی که حدود نیمی از فضای این طبقه را اشغال کرده است می‌رسد.

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

در این کوشک، دری در بالای پله‌ها به سوییتی با آشپرخانه و ناهارخوری باز می‌شود.

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

پنجره‌های عریضی که این فضا را خط‌کشی می‌کنند، مانند تراس مجاور احساس حضور در مناظر اطراف را به بیننده می‌دهند.

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

برای این پروژه از سنگی استفاده شد که باعث باز شدن دوباره‌ی معدنی محلی و اشتغال ۳۰ کارگر و یک سرکارگر شد. پله‌های سنگی که از محل سکونت به سمت میدانی مرکزی می‌روند، شیب اصلی خود زمین را دنبال می‌کنند.

 

کوشک ایرانی در اطراف مینودشت

باربیکیوی مسقفِ کوشک طوری اجرا شده است که از بیرون و داخل به آن راه هست. سطوح مقاوم کف ارتباط میان درون و بیرون ساختمان را تقویت می‌کنند.

 

 منبع: dezeen

10 ترفند برای طراحی دکوراسیون داخلی فضاهای کوچک

فضاهای کوچک می‌توانند  برای دکوراسیون یک چالش باشند. استفاده از رنگ اشتباه می‌تواند احساس  تنگناهراسی ایجاد کند. استفاده‌ی بیش از اندازه از مبلمان و اثاثیه می‌تواند حس بی‌نظمی به ما بدهد و  الگوهای نامناسب احساس شلوغی.  با بهره بردن  از این ۱۰ ترفند که طراحان دکوراسیون داخلی استفاده می‌کنند می‌توانید  کاری کنید فضاهای کوچک، بزرگتر به نظر برسند.

۱- از رنگ‌های تیره استفاده نکنید

آیا تا به حال به اتاقی با دیوارهای تیره‌رنگ با اثاثیه و مبلمان تیره و   فرش تیره‌رنگ پا گذاشته‌اید؟  چنین اتاقی حس نفس‌تنگی به شما می‌دهد.  این مسئله مشکلِ اساسی استفاده از رنگ تیره، بخصوص در اتاقی کوچک  است. نیاز است که اتاق کوچک بزرگتر به نظر برسد تا حس آسودگی ایجاد کند.  استفاده از رنگ روشن باعث می‌شود که گویی دیوارها عقب بروند و احساس خوش‌آیند و روح‌فزا به وجود آید. چنین رنگ‌هایی شامل سبز و آبیِ روشن ، خاکستریِ روشن و رنگ‌های خنثی هستند.

۲- از ریسک کردن نترسید

برخی از افراد از ریسک کردن برای دکوراسیون داخلی فضای کوچک خودداری می‌کنند.  اما فضاهای کوچک صحنه‌ی خوبی برای تجربه کردن ایده‌های جسورانه هستند. . با صرف استفاده از چند رنگ تعریفی شروع کنیم. به جای آن بهتر است از  تزئیناتی مثل طرح‌های گل‌دار بزرگ، چاپ‌های گرافیکی و نوارهای افقی و عمودی بهره ببرید. نوارهای افقی به لحاظ بصری اتاق‌های باریک را عریض نشان می‌دهند. نوارهای عمودی سقف‌های کوتاه را بلندتر می‌نمایند. چاپ‌های گرافیکی درشت فضای اتاق کوچک را بازتر می‌کنند؛ از چاپ‌های ریز استفاده نکنید زیرا در فضای کوچک بیش از انداز شلوغ و پر هرج و مرج به نظر می‌رسند

 

نوارهای عمودی

نوارهای عمودی

مبلمان پخش‌شده در فضا

۳- مقیاس و نسبت‌ها را نادیده نگیرید

مثل شخصی که برای اتاق‌خوابش دنبال تخت‌خواب مناسب می‌گردد؛ یکی بزرگ است، دیگری کوچک و در آخر تختی که دقیقن مناسب اتاق است پبدا می‌شود. اثاثیه و مبلمان هم نیاز است که دقیقا متناسب با اندازه‌ی اتاق باشند. کاناپه‌ای بزرگ در فضایی کوچک می‌تواند جا را بگیرد، در حالیکه کاناپه‌ای کوچک برای این اتاق کم‌اندازه به نظر می‌رسد.  باید برای ایجاد تعادل اجزای کوچک و بزرگ را کنار هم بنشانید. کنار دیو.ار  از  قفسه‌ی بزرگ کتاب یا پادیواری استفاده کنید. صندلی‌های چرخان هم گزینه‌ی  خوبی هستند؛ به نسبت کوچکند و می‌توانند در کنار کاناپه‌ای ۲ متری  قرار بگیرند.

۴- بر روی کف از رنگ‌های متضاد استفاده نکنید.

چشمان شما کف را تا دیوارها و از آنجا تا سقف دنبال می‌کنند. زمانی که آن‌ها یک‌رنگ هستند یا مکملند آن را به شکل خطی ممتد می‌بینید.  با همرنگ – یا استفاده از رنگ‌های هم‌خانواده- نگه داشتن سه سطح، تصور بزرگتر بودن فضا در چشمان بیننده به وجود می‌آید.

۵- اتاق را  درهم برهم نکنید

در هم ریختگی اتاق ، زمانی که از یک فضای کوچک صحبت می‌کنیم، تفاوت چندانی با استفاده از رنگ تیره برای دیو.ارها ندارد.   اگز پایتان را داخل اتاقی بگذارید که مملو از مبلمان و اثاثیه است و با کلکسیون‌ها و خرت و پرت‌ها اشغال شده است، احساس نفس‌تنگی به شما دست خواهد داد. برای آن که احساس گشودگی کنید، اجزای محدود اما محبوبی را برای اتاقتان انتخاب کنید و آن‌ها را به شیوه‌ای نوآورانه در معرض دید قرار دهید. مثلا گذاشتن کتابخانه یا قرار دادن قفسه‌ای شناور بر دیوار برای قرار دادن عکس‌های خانوادگی مناسب است اما مثلا شلوغ کردن روی میز، نه.  زمانی که در فضایی کوچک اثاثیه می‌چینید، همواره «کم بهتر است» .

 

مبلمان پخش‌شده در فضا

مبلمان پخش‌شده در فضا

۶- الگوهای رفت و آمد را نادیده نگیرید

وقتی اثاثیه‌ و مبلمانی با اندازه‌ی متناسب با اتاق انتخاب کرده‌اید همچنان باید در چینش آن دقت کنید تا بتوانید به آسانی در اطراف آن رفت و آمد داشته باشید. یک ترفند کارا این است که اثاثیه و مبلمانتان را  در فضا پخش کنید؛ کاناپه و صندلی‌هایتان را از دیوار فاصله بدهید.. این کار به فضا عمق می‌دهد. همچنین شما می‌خواهید که مقدار قابل توجهی از کف هم در معرض دید باشد.  هر چه مقدار بیشتری از کف معلوم باشد، اتاق بزرگتر به نظر خواهد رسید. سپس، زیری اثاثیه و مبلمانتان فرشی با رنگ مکمل رنگ کف بیاندازید.  در این صورت فضا بازتر به نظر خواهد رسید

۷- نورپردازی را فراموش نکنید

اتاقی کوچک با نور ناکافی احساس غاری برای یک تنگناهراس را به انسان می‌دهد. اتاقی با روشناییِ کافی باید سه منبع نوری داشته باشد؛ نوری که از سمت دیوارها ساطع می‌شود و  به اتاق وسعت دیداری می‌دهد. در اتاقی که جای کمی برا استفاده از نورهای زمینی و نورهای رومیزی وجود دارد، نورپردازی ردیفی می‌تواند برای اتاق استفاده شود. ترفند خوب دیگر استفاده از آینه‌هاست. یک آینه‌ی خوب دو کار برای یک اتاق کوچک انجام می‌دهد؛ نورهای طبیعی و مصنوعی را بازتاب می‌دهد و فضا را عریض‌تر و پر‌حجم‌تر نشان می‌دهد.

۸- از پرده یا کرکره‌های پرجزئیات استفاده نکنید

اتاق‌‌های کوچک اگر پنجره‌هایی داشته باشند که از پرده‌های بزرگ و پف‌دار پر از نقش و نگار پوشیده شده باشد، احساس خفگی بهمان می‌دهند.  استفاده از پرده یا کرکره‌های پر نقش و نگار حواس را به پنجره‌ها پرت می‌کند، به جای آن که آن‌ها را صرفا برجسته سازد.   سبکی ساده‌تر به صورت هماهنگی با دیوار ترکیب می‌شود، به جای آنکه جدا از آن به نظر برسد.

 

تزئینات دیواری

تزئینات دیواری

۹-از جزئیات معمارانه چشم نپوشید

دیوارهایی که جذاب نباشند، خسته‌کننده‌اند. اما با اضافه کردن جزئیات معمارانه‌ی کمی می‌توان آن را جذاب کرد.. قرنیزها و گچ‌بری‌ها که بیشتر به عنوان تزئینات در اتاق‌های بزرگتر به کار گرفته می‌شوند، گزینه‌های زیبایی هستند. آنها فضاهای کوچک را به خو.بی نمایان می‌کنند و به دیوارهای خسته‌کننده جذابیت بصری می‌بخشند. می‌توانید از انواع تزئینات گچی و قرنیزهای چوبی برای جذابیت‌بخشی به دیوار بهره ببرید.

۱۰- فضای عمودی را نادیده نگیرید

زمانی که هر چیز به جای خود رفت، ممکن است با این موضوع مواجه شوید که جایی برای نگه‌داری از اشیای اضافی و یا استفاده از آن‌ها داخل خانه ندارید. شما هنوز دیوارها را دارید و آن‌ها صرفا برای آویزان کردن آثار هنری آنجا نیستند. از فضای عمودی دیوارها و مساحت خالی آن‌ها بهره ببرید که جای مناسبی برای قفسه‌های دیواری یا پیش‌ساخته است.

وقتی از دکوراسیون فضاهای کوچک صحبت می‌کنیم، هدف این است که فضا به لحاظ دیداری بسیار بزرگتر به نظر برسد.

 

منبع: freshome

مزرعه‌‌‌ی مدرن شگفت‌انگیز در دامنه‌ی کوه

 

مزرعه‌ی تئودور ویرث که توسط استرند دیزاین طراحی شده، جواهری معمارانه است در میان سبزه‌زاری باشکوه. این مزرعه در نزدیکی مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتای آمریکا واقع شده است. این خانه‌ی زیبا طراحی شده تا آسایش مدرن را با حفظ طبیعت و احترام به محیط زیست ترکیب کند. این مزرعه‌ی مدرن با وسعت زیادش و استخر روبازش همان طور که مالک آن خواسته است، مکانی به راستی ایده‌آل برای بازنشستگی و البته گذران اوقات فراغت است. به وسیله‌ی جنگل استتار شده اما همچنان به شهر نزدیک است. مزرعه‌ی تئودور ویرث یک موفقیت کامل است.

منبع:  Fubiz

 

طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟

بخش دوم 

طراحی داخلی و تاثیر ناخودآگاه

طراحی داخلی و تاثیر ناخودآگاه

چگونگیِ مرتب‌سازی شما، شخصیتتان را  آشکار می‌کند.

زمانی که دیوارهایتان را رنگ‌‌آمیزی کردید، زمان دانستن چگونه پر کردن فضا فرا رسیده است.  ژان بودریار ، جامعه‌شناس ، در کتاب   « نظام اشیا» مطرح می‌کند که تمام اشیایی که فضایی را اشغال می‌کنند، به آگاه شدن از کارکرد آن فضا کمک می‌کنند.  اما فراتر از این موضوع، ترکیب اشیایی که فضای داخلی را پر می‌کنند، از چینش نشیمن و  دیوارآویزها گرفته تا زیرلیوانی‌های روی میز قهوه، همه و همه  نمایان‌کننده‌ی شخصیت و امیال ما هستند. بودریار می‌گوید وقتی مهمان به خانه‌مان دعوت می‌کنیم، آن‌ها به صورت غریزی اشیای داخل خانه‌مان را بر اساس چهار معیار متمایز – علاوه بر  آن که چگونه به نظر می‌رسند-  ارزیابی می‌کنند:

کارکرد: آیا این چیز به خصوص نیاز شما را مرتفع می‌سازد؟  آیا میز آشپزخانه به اندازه‌ی نشستن تمامی اعضای خانواده به دور آن، جا دارد؟ آیا کف‌سازی ( سنگ، سرامیک، کاشی، موکت، پارکت و…) تمامیِ مساحت خانه را پوشش می‌دهد؟

مبادله: آیا این چیز بخصوص به قیمتش می‌ارزد؟  آیا  ترجیح می‌دهید یک کاناپه‌ی تکی به قیمتی گزاف بخرید، یا با همان پول یک ست کامل اتاق خواب خریداری کنید؟

نمادین: آیا به این شی وابستگی عاطفی دارید؟ برای دکورتان مجموعه عکس‌های خانوادگی را انتخاب می‌کنید یا تابلوهای نقاشی را؟  

نشانه: آیا این شی نمادی بخصوص و سطح بالا است؟ آیا برندی نامدار است یا تولیدی انبوه؟

با استفاده از این معیارها، مثلا  شخصی که کاناپه‌ای کوچک از طراحی مشهور می‌خرد، نسبت به کسی که کاناپه‌ای بزرگ و ارزان‌قیمت اما جادار برای تمامی اعضای خانواده می‌خرد، فردی محسوب می‌شود که بیشتر دلمشغول ظاهر و کلاس اجتماعی است. بالعکس، کسی که درِ یخچالش از نقاشی‌های کودکان و کارت‌پستال‌های دوستان پوشیده شده است، فردی مهمان‌نوازتر و  عاطفی‌تر نسبت به کسی که آشپزخانه‌ای مینیمالیستی دارد به نظر می‌رسد.

مشاهده‌ی فضا سبب می‌شود جا بزرگتر به نظر برسد

همانطور که می‌گویند: « برای کاری که می‌خواهی آماده شو، نه کاری که داری.» برای دکوراسیون یک اتاق هم این موضوع صدق می‌کند. طراحان داخلی دهه‌هاست از مفهومی با عنوان « مشاهده‌ی فضا» استفاده می‌کنند  تا مطمئن شوند خانه‌ها جادارتر به نظر می‌رسد و اتاق‌ها تا حد امکان کاربرپسندترند. یعنی از ترفندهای بصری‌ای استفاده می‌کنند که بینندگان فضا را متفاوت با آنچه هست ببینند.  اگر می‌خواهید اتاقی در خانه‌تان بزرگتر به نظر برسد، از مبلمانی کوچکتر و باریکتر، آینه‌ی بزرگی بر دیوار پشتی و ایجاد عمق به وسیله‌ی دیوارآویزها استفاده کنید. کسانی که می‌خواهند فضایشان جذب‌کننده  باشد باید به رنگ‌های گرمتر، چینش صمیمانه‌تر مبلمان و نشیمن و نورپردازی امبینت  فراوان رو بیاورند.

 

طراحی داخلی و تاثیر ناخودآگاه

طراحی داخلی و تاثیر ناخودآگاه

 

منبع : freshome

مرتبط: طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخش اول 

طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟

بخش اول

 

تاثیرات ناخودآگاهِ طراحی داخلی

تاثیرات ناخودآگاهِ طراحی داخلی

 

معمولاَ زمانی که از طراحی داخلی صحبت می‌کنیم، از جنبه‌های زیبایی‌شناسانه می‌گوییم که چطور باید به ظاهر به خصوصی رسید؛  ابن که از چه سبکی الگو بگیرید، آخرین طرح‌های مد روز را بشناسید و… این‌ها تنها بخشی از پازل هستند.

قسمتی که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد،  تاثیر طراحی داخلی بر روی ناخودآگاه شماست. باور کنید یا نه، انتخاب‌هایی که می‌کنید برای آنکه خانه‌تان ظاهر به خصوصی به خود بگیرد، بر روی احساسات و. ادراک شما  تاثیری اثبات‌شده دارد.  رنگ دیوارهای آشپزخانه ممکن است در استرس گرفتنتان موثر باشد و سبک مبل اتاق نشیمنتان در این که دیگران فکر کنند شما انسان دیرجوشی هستید.

در ادامه نکاتی درباره چگونگی اثرگذاری طراحی داخلی بر روی ناخودآگاه بازدیدکنندگان  را خواهیم دید.

تاثیرات ناخودآگاهِ طراحی داخلی

تاثیرات ناخودآگاهِ طراحی داخلی

انتخاب رنگ بر روحیه‌‌ی شما اثر می‌گذارد

تعجب‌برانگیز نخواهد بود اگر بگوییم رنگ‌ها از اصلی‌ترین اجزای اثرگذار بر روی تجربه‌ی ما از  جهان اطرافمان هستند. اما بیان این موضوع که رنگ‌ها بر روی حالات و احساسات ما اثری قطعی دارند، شاید موجب شگفت‌زدگی شود.  زمانی که شروع به انتخاب‌هایی برای طراحی داخلی کردید، مطمئن شوید رنگ‌هایی را که انتخاب می‌کنید،  لحنی که مورد نظرتان است را به فضا بدهد.

سابقه‌ی مطرح شدن رنگ‌ها در روان‌شناسی مدرن به قرن نوزدهم می‌رسد، زمانی که یوهان ولفگانگ فن گوته کتابش با عنوان « تئوری رنگ‌ها» را منتشر کرد. از آن زمان بحث‌هایی درباره‌ی معانی ضمنی سایه‌روشن‌های بخصوص میان طراحان داخلی و محققان و متخصصان بازاریابی درگرفت و درباره‌ی رنگ‌ها  اتفاق نظرهایی اولیه حاصل شد.

قرمز: قدرت و شور را نشان می‌دهد. استفاده از آن می‌تواند فضاها را گرم کند و صمیمیت بیشتری به آن‌ها می‌بخشد.

نارنجی:  می‌تواند به عنوان تکانه‌ای از انرژی و خلاقیت به کار رود. بیشتر به عنوان تاکید مناسب است، زیرا استفاده‌ی بیش از اندازه‌ی آن می‌تواند باعث دستپاچگی افراد شود.

زرد: با شادی و آفرینش و  نوآوری مرتبط است. ترکیب آن با رنگ‌های خنثی یا در اتاقی با نورهای خنثی احساس آرامش ایجاد می‌کند.

سبز:  برای آرامش‌بخشی‌اش مشهور است و به همین خاطر مناسب راهرو و ورودی است تا احساس انتقال از خارج خانه به داخل آن را سهولت ببخشد.

آبی:  احساس آرامش و تازگی را تداوم می‌بخشد و مناسب جاهای پررفت و آمدی مانند آشپزخانه و حمام است.

بنفش:  بر اشرافیت و لوکس بودن دلالت دارد و انتخاب خوبی برای پذیرایی خانه و اتاق‌خواب اصلی است. و شکوه بخصوصی به آن‌ها می‌بخشد.

خاکستری: حسی از آسودن و  خلوت به بیننده منتقل می‌کند. از خاکستری برای دفترِ کارِ خانگی و  حمام استفاده کنید.

قهوه‌ای: مانند سبز قهوه‌ای نیز ذاتی آرامش‌دهنده دارد. از آن برای جاهایی که خانواده جمع می‌شوند و گفت و گوها صورت می‌گیرد، استفاده کنید.

سفید: پاکی و خلوص را به ذهن متبادر می‌کند.  برای نشان دادن یک فضا بسیار مناسب است اما از آن در کنار دیگر رنگ‌ها استفاده کنید، زیرا به تنهایی حسی خنثی القا می‌کند.

به یاد داشته باشید برای انتخاب رنگ در طراحی داخلی استفاده از سه نوع رنگ بهتر از استفاده از تک‌رنگ است. از رنگ‌های خنثی برای بخش‌های بزرگ مانند دیوارها و کف استفاده کنید، از رنگ‌های آرامش‌بخش برای مبلمان و اثاثیه و  از رنگ‌های چشمگیرتر برای نشان دادن اشیا و وسایل تزئینی‌تان. 

 

تاثیرات ناخودآگاهِ طراحی داخلی

تاثیرات ناخودآگاهِ طراحی داخلی

 

منبع: freshome

روان‌شناسی رسیدن به تعادل بصری در طراحی داخلی

تعادل بصری - نشیمن متقارن

تعادل بصری – نشیمن متقارن

طراحی داخلی خیلی بیشتر از صرف پرداختن به سبک‌ها و مدها اهمیت دارد؛ این که در خانه چگونه از «تقارن»  بهره می‌برید، بر روی روانتان موثر است. چه به این موضوع باور داشته باشیم که مثلا چینش درست مبلمان به شادتر شدنمان می‌انجامد یا نه، به هر حال این‌ها از تاثیرات استفاده از تقارن در طراحی داخلی هستند.

تقارن طراحی داخلی را آسان‌تر می‌کند

تا به حال این را تجربه کرده‌اید که نفستان از زیبایی یک اتاق بند بیاید؟ درست است که در هر مورد جزئیات بخصوصی مهم هستند، اما تقارن همواره موضوعِ کلیدی است. طبق روان‌شناسی گشتالت اگرچه چشمان ما اطلاعات جداگانه‌ای را دریافت می‌کنند، اما مغزمان آن‌ها را به الگویی تکین، ساده‌تر و قابل شناسایی تبدیل می‌کند. طبق نظر طراحان داخلی، این موضوع به این معنا است که ما اتاق‌ها را- چه هال و پذیرایی باشند، چه آشپرخانه و حمام- به عنوان یک کل می‌‌بینیم، پیش از آنکه بتوانیم بر روی جزئیات منحصر به فرد هر کدام در طراحی داخلی، تمرکز کنیم.    

ما طراحی‌های متوازن را دوست داریم، به این خاطر که اطلاعاتی که مغز ما باید بر روی آن‌ها کار کند را به حداقل می‌رسانند.؛ بنابراین، با انتخاب الگویی تکرار‌شونده، می‌توانیم سریعتر به جزئیات منحصر به فرد برسیم. چون می‌توانیم فضاهای متقارن را به آسانی درک کنیم، برای همین به نظرمان به لحاظ زیبایی‌شناختی خوش‌آیندترند.

سعی کنید حداقل از یک الگوی تکرارشونده در طراحی داخلیتان بهره  ببرید.  مثلا می‌توانید از یک جفت میز پاتختی یا چراغ مطالعه در اتاق خواب استفاده کنید. یا در برابر کانتر آشپزخانه‌تان سه صندلی اوپن یک شکل با فاصله‌های مساوی قرار دهید. با افزودن عناصر متقارن در خانه‌تان، به مهمانانتان هم احساس خوش‌آیندتری دست می‌دهد و باعث تعادل بصری می شود.

 

تعادل بصری - میز اوپن متقارن

تعادل بصری – میز اوپن متقارن

 

تعادل ما را خوشحال نگه می‌دارد

همانگونه که یافتن و استفاده از ترکیب رنگ‌های متناسب باعث ذوق‌زدگیمان می‌شود، تقارن هم اثر مشابهی دارد. محققین روان‌شناسی در دانشگاه‌های رم و لیورپول میان تقارن و واکنش مثبت ارتباط یافته‌اند.  در یک پژوهش مشاهده کردند که پاسخ‌دهندگان تصاویر متقارنی با کلمات مثبت را سریع‌تر از چنین تصاویری با کلمات منفی به هم مرتبط کرده‌اند. اما در مورد تصاویر نامتقارن ، عکس این موضوع صحت داشت. در پژوهش دیگری با بررسی عضلاتی از صورت که هنگام خندیدن به کار می‌افتند، دریافتند که هنگام دیدن تصاویر قرینه فعالیت بیشتری دارند. آن‌ها همچنین متوجه شدند که واکنش‌ها به تقارن‌های بازتابی – مانند تصاویر آینه‌ی ویترین‌ها-  قابل توجه‌تر بوده‌اند. بنابراین می‌توانیم از این نوع تقارن برای جاهایی که بیشتر به شاد شدن فضا نیازمندیم، بهره ببریم. مثلا در آشپزخانه‌های غمبار و دورافتاده در خانه‌ها.

تصاویر آینه‌ای نشانه‌های کارکردی به ما می‌دهد

زمانی که برای اولین بار با طراحی داخلی جایی برخورد می‌کنیم،  مغز ما به صورت خودکار روی دو چیز کار می‌کند؛ زیبایی‌شناسی و کارکرد. بهترین پروژه‌های طراحی آن‌هایی هستند که این دو مقوله را چنان ظریف به هم می‌آمیزند که به آسانی نتوانیم آن‌ها را از هم تشخیص دهیم. اما برای این کار به سالها آموزش عملی نیاز ندارید و  با کمی تقارن می‌توانید در حد خودتان به این مهم دست پیدا کنید.

در ابتدا، باید نقطه‌ی کانونی اتاق را تعیین کنید. این نقطه باید چیزی باشد که به سرعت چشم‌ها را به خود جلب کند و در یک حالت ایده‌آل باید نشانه‌ای مهم از کارکرد فضا به ما بدهد. یک میز ناهاخوری زیبا به وضوح اتاق پذیرایی را نشاندار می‌کند، همانطور که میز کاری  زیبا یک دفترِ کار خانگی را و  تخت‌خوابی راحت یک اتاق خواب را. زمانی که نقطه‌ی کانونی اتاقتان را تعیین کردید، آن را به عنوان مرکزی برای طراحی متقارنتان به کار گیرید؛ نشیمنی گرد اطراف شومینه در هال خانه درست کنید. در دو طرف وان حمام چیزهایی قرار دهید، در اتاق مطالعه دو قفسه‌ی یکسانِ کتاب بگذارید. 

نامتقارنی به حفظ علاقه‌ی ما کمک می‌کند

با تمام این صحبت‌ها درباره‌ی خوبی‌های تقارن و  سادگی، باید به آخرین نکته هم اشاره کنیم. هیچ چیز بیشتر از اندازه‌اش خوب نیست.  پیش از دست بردن در اتاق و ساختن تصاویر آینه‌ای، قدری تأمل کنید و تقارن برخی چیزها را بشکنید. تعادل نامتقارن  به اتاق شما عمق و جاذبه‌ی بصری می‌دهد. معمولا چنین فضایی از فضاهای که به صورت سنتی به نظم درآمده‌اند اصیل‌تر به نظر می‌رسند و حس آسودگی بیشتری دارند، بنابراین استفاده از این قابلیت به شما کمک می‌کند که به خانه‌تان حس صمیمانه‌تر و دنج‌تری بدهید.

اگر می‌خواهید نامتقارنی‌ای که به دنبالش هستید جواب بدهد، بر روی جزئیاتی از طراحی تمرکز کنید که اگرچه متمایزند، در حجم و شکل مشابهند. مطمئن شوید که آنها به یک اندازه از مرکز اتاق فاصله داشته باشند. در مورد قرار دادن اشیاء به حستان اعتماد کنید. چیزها را همان جایی که فکر می‌کنید باید باشند قرار دهید، سپس یک قدم به عقب بروید و اتاق را به عنوان یک کل نگاه کنید؛ به سرعت حس جریان فضا را می‌گیرید و  عنصر نامتقارن را طوری قرار می‌دهید که در آن میانه بدرخشد. در نظر داشته باشید که عدم تقارن می‌تواند کم یا زیاد باشد؛ یک صندلی را بچرخانید طوری که حسی صمیمی به نشیمن بدهید یا نقاشی‌های فرزندتان را در جایی متمایز بر دیوار آشپزخانه نصب کنید یا به صورت هنری اجزای روی میز قهوه را بچینید و …

 

تعادل بصری - میز ناهارخوری نامتقارن

تعادل بصری – میز ناهارخوری نامتقارن

این موضوع که تقارن ما را جذب می‌کند بر کسی پوشیده نیست، اما شاید فکرش را نمی‌کردیم چنین اثر قدرتمندی بر روانمان بگذارد. می‌توان با کمی جابجایی آسان و ایجاد اشکال متقارن در چینش، بر سلامت جسمی و ذهنی خود و خانواده‌مان اثر بهبوددهنده‌ و آرامش‌بخشی بگذاریم.

منبع:  freshome 

مطالب مرتبط:     طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخش اول

                      طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخش دوم

روش‌های کف سابی و ترمیم سنگ

سنباده زدن با سابند‌های الماس ماندنی‌ترین روش ساب‌زنی است و همچنین تنها روش برای ترمیم است. در این روش کف ابتدا را با استفاده از  سمباده‌ی ساینده‌ی الماسی  و  سپس با سمباده‌های نرم‌تر  می‌سابند تا مثل آینه براق شود.

همچنین استفاده ار پودرهای ساب‌زنی نبز می‌تواند  نتایج بسیار موثری پی داشته باشد. در این روش پودر ساب‌زنی به وسیله‌ی ماشین‌های براق‌کننده بر روی سنگ پاشیده می‌شود تا سطح درخشان و آینه‌ای شود. ماندگاری این روش در حد معمولی خوب است. پوشش‌هایی مانند واکس و  اورتان  روش‌های دم‌دستی هستند که بیشتر مشکل‌سازند تا مشکل‌گشا.  این پوشش‌ها از تنفس سنگ جلوگیری می‌کنند و ممکن است سنگ‌های روشنتر را زرد کنند و مواد شیمیایی که برای کندن این پوشش‌ها استفاده می‌شود می‌تواند به کف آسیب برساند. این پرداخت‍‌ها  کمکی به برطرف کردن نقص‌های سنگ نمی‌کنند  و در درازمدت ممکن است مشکل را تشدید هم بکنند.  بهترین کار این است که اصلا از این پوشش‌ها استفاده نشود.

 

روش‌های کف سابی سابیدن کف سنگ آهک

روش‌های کف سابی سابیدن کف سنگ آهک

بهترین روش کدام است؟

تنها روشی که با آن می‌توان تمامی انواع کف‌های مرمری را ساب زد، سنباده زدن با ساینده‌های الماس و یا استفاده از پودرهای براق‌کننده است.  گردگیری روزانه و زدودن رطوبت تنها کار لازم برای حفظ چنین پرداخت‌هایی است.

مرمر و  سنگ آهک با همه‌ی روش‌ها بسیار موثر ترمیم می‌شوند.  اگر نقص سنگ کم باشد، ساینده‌های الماس برای برداشتن آن‌ها پیش از ترمیم، بهترین انتخابند. و همچنین اگر  پرداختی سخت و ماندنی بخواهیم.

بدون در نظر گرفتن اینکه چه روشی را برای سابیدن انتخاب می‌کنیم، براق کردن سنگ باید مرتبا صورت گیرد. تعیین کردنِ فاصله‌ی زمانی بین این براق کردن‌ها به اینکه از سنگ چگونه نگه‌داری شود و چه تعداد افرادی بر روی آن پا بگذارند، بستگی دارد.

برای کاربردهای تجاری مثل جاهای پر رفت و آمدی چون لابی‌ها و ورودی‌ها، فاصله‌ی نوبت‌های براق کردن باید کم باشد و برای جاهایی با رفت .و آمد کم، این فاصله می‌تواند بیشتر باشد.  اگر رفت و آمد در جاهای تجاری خیلی زیاد باشد، این کار باید هفتگی یا ماهانه انجام گیرد، در حالیکه در جاهای مسکونی کم رفت و آمد سالی یک بار یا دو بار کافی است.

بهترین راه برای تعیین فاصله‌ی زمانی میان نوبت‌های سابیدن، این است که قسمتی از کف را براق کنیم و سپس ببینیم چقدر طول می‌کشد تا دوباره تیره شود.  جاهای بسیار پر رفت و آمد ممکن است برای براق شدن خیلی فرسوده شده باشند. در چنین حالتی باید سنگ‌ها ابتدا به وسیله‌ی ساینده‌های الماس سابیده شوند تا برای براق و درخشان شدن آماده شوند.

 

روش‌های کف سابی استفاده از پودرهای براق‌کننده برای سنگ‌سابی

روش‌های کف سابی استفاده از پودرهای براق‌کننده برای سنگ‌سابی

 

منبع:  smithrestore.com