قبل و بعد: چگونه به یک آپارتمانِ مدرنِ شهری شخصیت ببخشیم

همان طور که هر کس که تا به حال به یک آپارتمانِ مدرنِ شهری اثباب‌کشی کرده است می‌تواند گواهی دهد، افزودنِ کاراکتر به فضاهای بزرگِ سفید می‌تواند یک چالش باشد. برای الهام‌گیری در ادامه به طراحی‌ای از سوفی اشبی [۱] نگاهی انداخته‌ایم.

 

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

 

قبل

اگر در شهر زندگی کنید، چنین آپارتمانی را صدها بار می‌بینید: آشپزخانه‌، ناهارخوری و اتاقِ نشیمنِ روشنِ سفید، پنجره‌هایی با شیشه‌های قدّی [۲]، بالکنِ آفتابگیر و اتاق‌هایی با ظاهر معمولی و بدونِ ویژگیِ بخصوص. اگرچه خرید یا اجاره‌ی یک آپارتمانِ نوساز مزایای بسیاری را با خود به همراه دارد- برای شروع رطوبت یا خشکی شما را غافلگیر نمی‌کنند-  اما چیزی کلیدی وجود دارد که این خانه‌ها می‌توانند فاقدش باشند و آن چیز شخصیت است. این « جعبه‌ی سفیدِ مدرنِ» فراگیر ممکن است تمیز و روشن و جادار باشد، اما همان طور که هر کس که در چنین جایی زندگی کرده باشد می‌تواند گواهی دهد، خودمانی ساختنِ چنین خانه‌هایی دشوار است.

از آن جایی که این خانه‌ها متناسب با هیچ سبکِ دکوراسیونِ بخصوصی نیستند، به نظر می‌رسد کلید رسیدنِ به دنجی [۳] در چنین جاهایی در ترکیبِ هوشمندانه‌ی مبلمان، رنگ‌ها و سطوح است. در ادامه با دکوراتورِ پروژه‌ی تازه‌ی برج ساوت بنک [۴] در لندن ، سوفی اشبی، همراه می‌شویم و از توصیه‌هایش برای افزودنِ کاراکتر  به یک آپارتمانِ مدرن جویا می‌شویم.

 

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

 

برای آنکه ترکیب‌ها در آشپزخانه و اتاقِ نشیمن جواب بدهند، چه توصیه‌ای دارید؟

هارمونیِ طرحِ رنگ را در تمامیِ مراحل حفظ کنید. مطمئن شوید هر چیزی که در آشپزخانه می‌گذارید، حتی توستر، با بقیه‌ی چیزها هماهنگ باشد.

مطمئن شوید  فضا متناسب برای سرگرمی است. من اغلب از نیمکت‌های سفارشی  برای میزِ ناهارخوری استفاده می‌کنم چون می‌توان افرادِ بیشتری را پشتِ آن نشاند و از دریای صندلی‎‌هایی که در ست‌های اتاق‌های ناهارخوریِ رسمی معمول است، فاصله گرفت.

اجزای برجسته‌ی آشپزخانه را با قرار دادنشان در معرضِ دید بیشینه سازید. برای نمونه، ظروف شیشه‌ای  و سرامیکیِ زیبای خود را در کنار کتابها و گیاهانتان در قفسه‌ها قرار دهید.

چه سبک یا دوره‌ای از مبلمان را پیشنهاد می‌کنید؟

من به طورِ کلی به هیچ دوره، سبک یا ژانری نگاه نمی‌کنم، بلکه باید هر جزء را مدّ نظر داشت. شگفتی از ترکیب‌های غافلگیرکننده پدید می‌آید، مثلاَ ترکیب سبکِ دهه‌ی شصتِ میلادی با سبکِ مبلمانِ قرن نوزدهمی. اما مدرنیسم، همیشه جذابیتی بی‌زمان خواهد داشت. من داستانِ پشتِ مدرنیسم را دوست دارم: دور شدن از کلاسیک‌ها و رفتنِ به سمتِ ناشناخته‌ها. این سبک، زمانی را بازنمایی می‌کند که طراحان واقعاَ به آینده نگاه می‌کردند.  

آیا سطوح و رنگ‌هایی وجود دارند که مشخصاَ در زمینه‌ی «جعبه‌ی سفیدِ مدرن» جواب بدهند؟

من استفاده از لحن‌های خاکی [۵] و رنگ‌های طبیعی را دوست دارم.  قدرت رنگ‌ها و گیاهانِ رنگارنگ باید مهار شود، تا یک جَو درونِ چنین آپارتمانی بیافرینند.

یکی از رنگ‌های محبوبِ من پنلی طراحی‌شده توسطِ paint & paper library است که ما در فضای یکسره‌ی نشیمن، کار، آشپزخانه در برجِ ساوت بنک از آن بهره بردیم. این رنگ به ظرافت جوّی دنج را در فضایی که به صورت معمول کاملاَ سفید رنگ می‌شود، می‌پرورد.

 کجاها باید به آسانی خرج کرد و کجاها باید پول را حفظ کنیم؟

ترجیحِ کیفیت بر کمیت همیشه شعار من است. موضوع بر سرِ جمع کردنِ معدودی اجزای با کیفیت است؛ مانند یک صندلی مدرنیستیِ زیبا یا یک میزِ قهوه از دهه‌ی چهل و استفاده از آنها برای اینکه به کلّ اتاق جلوه ببخشند.

من یک فضای داخلی را همانطور خلق میکنم، که یک کلکسیونِ هنری را گرد می‌آورم؛ با ملاحظه‌ی بسیار برای هر قطعه، زمینه‌اش، دور و اطرافش و جایگاهش داخلِ اتاق.

جای کلیدی‌ای که باید در آن سرمایه‌گذاری کرد، کارهای هنریِ اصیل است. آن‌ها ماندگارند و با گذرِ زمان به ارزششان افزوده می‌شود، این در حالی است که بدبختانه ارزش بیشتر نورپردازی‌ها و مبلمان با گذرِ زمان از دست می‌رود.

بعد از کارهای هنریِ اصیل، اشیای آنتیک هستند. که می‌توان نمونه‌های خوبی از آنها را با قیمت‌های مناسب در بازارهای مجازی مانند ebay پیدا کرد. استفاده از کتابها و گیاهان نیز راه‌ِ بسیار خوبی برای افزودن زندگی به اتاق و روح‌بخشی به آن بدون خرج چندان است.

مبلمان را در اتاقی با اندازه‌ی معمول، چگونه می‌چینید؟

مقیاس و تناسب همه چیز است. در اتاقی با اندازه‌ی معمول ، بر روی این موضوع متمرکز شوید که اطمینان یابید سبکِ مبلمانِ شما نسبتاَ خوب است و  و بیش از حد بد قواره و بد اندازه نیست. کاناپه‌ای با اجزای شسته و رفته‌تر و بهتر مانند پایه‌ی فلزّی به جای پاسنگی [۶] ، انتخاب کنید. این موضوع سبُکی را ارتقا می‌بخشد و  احساس قرار داشتنِ یک بلوکِ سنگی در میانه‌ی اتاق را نخواهید داشت.

فرش‌ها  برای بخش‌بندیِ مناطقِ مختلفِ اتاق و ثابت کردنِ مبلمان در آن فضاها مفیدند. اگر فرشی بخرید که به کاناپه‌ی شما و صندلی‌هایتان بیاید، آن ناحیه مشخص می‌شود. یک فرشِ دیگر که نازک‌تر و رونده باشد ( شاید یک قالیچه)  می‌تواند  فضای دیگری در اتاق را طوری تعیین کند که برای محلّ مطالعه یا ناهارخوری مناسب باشد.

 

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

 

منبع: HOUSE & GARDEN

مرتبط: خانه‌ای معاصر برای آینده، روان‌شناسی رسیدن به تعادل بصری در طراحی داخلی و مبلمان هنگام طراحی دوباره‌ یک اتاق، با اهمیت‌ترین موضوع است

 

[۱] Sophie Ashby

[۲] plate-glass windows

[۳] coziness 

[۴]  South Bank Tower

[۵] earthly tones

[۶] plinth base

معماران چگونه از فضا، نور و چیزها برای اثرگذاری بر حالِ شما بهره می‌برند

بخشِ دوم

 با در نظر گرفتنِ چنین اثری، انجمنِ معماریِ آمریکا شش رویه‌ی کلیدی برای معماران را معرفی کرده است که هنگامِ طراحیِ یک فضا به شکل اختصاصی به آنها توجه کنند. در میان آنها ایمنی، ارتقای اتّصالِ اجتماعی، راحتیِ حرکت و برانگیختگیِ حسّانی دیده می‌شوند.

 برای مثال نورِ طبیبعی، می‌تواند به بیمارانِ یک بیمارستان کمک کند تا بهبود یابند و شاگردانِ مدرسه تا عملکرد بهتری داشته باشند. دکتر آلن لوییس، مُدرسِ معماری در دانشگاهِ منچستر، می‌گوید: « نور بدون شکِ اثری روانی بر افراد می‌گذارد. پژوهش نشان داده است که نورِ مرئی به بدنِ انسان کمک می‌‎کند تا تولیدِ هورمونِ ملاتونین [۱] را تنظیم کند که آن نیز به تنظیمِ ساعتِ زیستیِ [۲] بدنمان کمک می‌کند که بر روی الگوهای خواب و هضمِ غذا اثرگذار است. نورِ مرئی همچنین کمک می‌کند تا تولیدِ پیامرسانِ عصبیِ سروتونینِ [۳] بدن که علائمِ افسردگی را کاهش می‌دهد، تشدید شود.

اما یک فضای به خوبی طراحی‌شده، به صورتِ جزئی‌تر یک کتابخانه‌ی مدرن، باید در عین تناسب برای کارکردِ اصلی‌اش، باید چندکاره و چندسویه [۴]  نیز باشد. دکتر ماریالنا نیکولوپولو [۵] ، از مدرسه‌ی معماریِ دانشگاه کنت [۶] می‌گوید: « طراحی‌های خوب جایی‌اند که در آن ساختمان به فرد دیکته نمی‌شود چگونه باید ادراک، عمل یا احساس کند، بلکه این انعطاف‌پذیری را دارند که افراد خودشان آنجا را کشف و تجربه کنند.»

دکتر بریجیتا گاترسلبن [۷] ، مُدرسِ ارشدِ روان‌شناسیِ محیطی در دانشگاهِ سوری [۸]  با این نظر موافق است؛ « افراد گستره‌ای از کارهای متفاوت را انجام می‌دهند و نیازهای متفاوتی دارند. بعضی اوقات به تنهایی و بعضی اوقات به بودن با دیگران احتیاج دارند. گستره‌ای از فضاها که چیزهای متفاوتی را عرضه دارند، از همه بهتر جواب می‌دهد. این به تمامی به تناسب فرد با محیط برمی‌گردد.  برخی کتابخانه‌های‌ شاخصِ جایزه‌ی انجمنِ معمارانِ آمریکا، به وضوح تنوع زیادی از فضاهای انعطاف‌پذیر را به شکل انبوه دارا هستند.»

اما واقعیت این است که ایجاد یک فضای «بی‌نقص» ناممکن است، همچنین حرکتی سوبژکتیو [۹] و موازنه‌گون [۱۰] بینِ فرم و کارکرد. این موضوع با این واقعیت که معماران امکانِ تجملیِ خلقِ یک نمونه‌ی اولیه، خارج از مدل‌های کامپیوتری یا فیزیکی را ندارند و به وسیله‌ی قوانین و در بیشترِ موارد مضیقه‌ی بودجه‌ها، محدود می‌شوند، سخت‌تر می‌شود. « فضاهای منفی، هیچ وقت از روی قصد ساخته نمی‌شوند.» این را دکتر ریموند لوکاس، رییسِ بخشِ معماری در دانشگاهِ منچستر، می‌گوید و می‌افزاید: « طراحیِ ساختمان پیچیده است و ناممکن است که همه چیز درباره‌ی یک فضا را پیش از آنکه ساخته شود، پیش‌بینی کنیم.»

 

 

کتابخانه‌ی عمومیِ بیلینگز

کتابخانه‌ی عمومیِ بیلینگز

 

کتابخانه‌ی عمومیِ شیکاگو

کتابخانه‌ی عمومیِ شیکاگو

منبع: INDEPENDENT

مرتبط: معماران چگونه از فضا، نور و چیزها برای اثرگذاری بر حالِ شما بهره می‌برند، بخشِ اول ، روان‌شناسی رسیدن به تعادل بصری در طراحی داخلی ، طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ ، بخشِ اول و  طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟، بخشِ دوم

[۱] melatonin

[۲] body clock

[۳] neurotransmitter serotonin

[۴] versatile

[۵] Marialena  Nikolopoulou

[۶]  the school of architecture at the university of Kent

[۷] Birgitta Gatersleben

[۸] Surrey university

[۹] subjective

[۱۰] balancing

معماران چگونه از فضا، نور و چیزها برای اثرگذاری بر حالِ شما بهره می‌برند

بخشِ اول

کتابخانه‌ها دیگر جاهایی ساکت، کهنه و اختصاص‌یافته برای مطالعه به تنهایی نیستند، بلکه اکنون فضاهایی روشن و پر جنب و جوش‌اند که افراد در آنجا همچنین می‌توانند  با اجتماعِ محلّی‌شان [۱] باشند و از فنّاوری‌های نوین استفاده کنند. هفت برنده‌ی جوایزِ انستیتوی معماریِ آمریکا [۲]  نمونه‌ی همین موضوع‌اند. برندگان شامل ساختمان‌های  نو و نوسازی‌شده، هم از شهرهای کوچک و هم از شهرهای بزرگ هستند که به وسیله‌ی هیئتی از حرفه‌ای‌های این صنعت انتخاب شده‌اند. موضوعی که این انتخاب‌ها را وحدت می‌بخشد، جز برجسته بودنِ این ساختمان‌ها ، آن است که نشان می‌دهند  معماری به وسیله‌ی عناصری چون فضا، نور، هندسه و مواد چه اثر قدرتمندی می‌تواند بر روی « حالِ» [۳] ما داشته باشد.

پروژه‌های تحسین‌شده شاملِ کتابخانه‌ی عمومیِ رِنتون [۴] در واشنگتن، ساختمانی اثیری [۵] از شیشه و آلومینیومِ خام که بر لبِ رودِ سدار [۶] قرار گرفته است و کتابخانه‌ی عمومیِ لارنس [۷] در کانزاس،  سازه‌ای هندسی متشکل از خطوطی درشت که مزیّن به قطعاتِ سفالی‌اند، می‌شود.  

ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما حتی زیباترین ساختمان‌ها هم اگر کارکردشان را تحقّق نبخشند، بی‌مصرفند. حظّ زیباییِ‌ [۸] خیره‌کننده چیست اگر به فردِ درونِ ساختمان به خاطرِ بدجا قرار گرفتنِ پنجره، از گرما احساسِ خفگی دست دهد یا اینکه نتوان اثاثیه را به صورتی  شسته و رُفته در آن چید؟

دکتر سرجیو آلتومونته [۹]،  معمار و استاد در گروهِ معماری و محیطِ مصنوعِ دانشگاهِ ناتینگهام می‌گوید: « ساختمان‌ها و فضاهای شهری باید ابتدائاُ و بیش از هر چیز بر اساسِ ساکنانشان طراحی شوند.» اهمیتِ معماری به عنوانِ برانگیزاننده‌ی [۱۰] آسایشِ فیزیکی و روانی، این روزها به موضوع بسیاری مهمی تبدیل می‌شود.

معماری به نامِ لین گروسمن [۱۱] که عضو هیئتِ داورانِ جوایزِ طراحیِ کتابخانه است، باور دارد که کتابخانه‌های برنده با چنین ذهنیتی ساخته شده‌اند: « همه‌ی این کتابخانه‌ها هیجان‌برانگیز ، جذّاب و مکان‌هایی راحت برای گذران یک صبح، بعد از ظهر یا عصر هستند. با چشم‌اندازهای غنی و نورِ طبیعی،  افرادی که از این کتابخانه‌ها استفاده می‌کنند می‌توانند فعالیت و جنب و جوش و جهانِ طبیعی را در بیرون مشاهده کنند و  کسانی که بیرون هستند هم می‌توانند به آنچه در درونِ کتابخانه می‌گذرد، نظر بیافکنند. آن‌ها از هم جدا و در عینِ حال به هم متصلند و این گونه کمک می‌کنند که اجتماعاتشان به یکدیگر وصل شوند.»

مطالعاتِ زیادی نشان می‌دهند که ساختمان‌ها  می‌توانند بر روی سلامتیِ فرد اثرگذار باشند و به عنوانِ شهروندانِ جوامعِ مدرن که ۹۰% از اوقاتشان را داخل ِ ساختمان‌ها می‌گذرانند ، این موضوع از همیشه اهمیتِ بیشتری پیدا کرده است.

 

 

کتابخانه‌ی رنتون در واشنگتن

کتابخانه‌ی عمومیِ رنتون در واشنگتن

 

کتابخانه‌ی عمومیِ لارنس در کانزاس

کتابخانه‌ی عمومیِ لارنس در کانزاس

 

منبع: INDEPENDENT

مرتبط: روان‌شناسی رسیدن به تعادل بصری در طراحی داخلی ، طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ ، بخشِ اول و  طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟، بخشِ دوم

 

[۱] local community

[۲] AIA

[۳] mood

[۴] Renton public library

[۵] ethereal  

[۶] Cedar river

[۷] Lawrence public library

[۸] aesthetics

[۹] Sergio Altomonte

[۱۰] trigger

[۱۱] Lynn Grossman