قبل و بعد: چگونه به یک آپارتمانِ مدرنِ شهری شخصیت ببخشیم

همان طور که هر کس که تا به حال به یک آپارتمانِ مدرنِ شهری اثباب‌کشی کرده است می‌تواند گواهی دهد، افزودنِ کاراکتر به فضاهای بزرگِ سفید می‌تواند یک چالش باشد. برای الهام‌گیری در ادامه به طراحی‌ای از سوفی اشبی [۱] نگاهی انداخته‌ایم.

 

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

 

قبل

اگر در شهر زندگی کنید، چنین آپارتمانی را صدها بار می‌بینید: آشپزخانه‌، ناهارخوری و اتاقِ نشیمنِ روشنِ سفید، پنجره‌هایی با شیشه‌های قدّی [۲]، بالکنِ آفتابگیر و اتاق‌هایی با ظاهر معمولی و بدونِ ویژگیِ بخصوص. اگرچه خرید یا اجاره‌ی یک آپارتمانِ نوساز مزایای بسیاری را با خود به همراه دارد- برای شروع رطوبت یا خشکی شما را غافلگیر نمی‌کنند-  اما چیزی کلیدی وجود دارد که این خانه‌ها می‌توانند فاقدش باشند و آن چیز شخصیت است. این « جعبه‌ی سفیدِ مدرنِ» فراگیر ممکن است تمیز و روشن و جادار باشد، اما همان طور که هر کس که در چنین جایی زندگی کرده باشد می‌تواند گواهی دهد، خودمانی ساختنِ چنین خانه‌هایی دشوار است.

از آن جایی که این خانه‌ها متناسب با هیچ سبکِ دکوراسیونِ بخصوصی نیستند، به نظر می‌رسد کلید رسیدنِ به دنجی [۳] در چنین جاهایی در ترکیبِ هوشمندانه‌ی مبلمان، رنگ‌ها و سطوح است. در ادامه با دکوراتورِ پروژه‌ی تازه‌ی برج ساوت بنک [۴] در لندن ، سوفی اشبی، همراه می‌شویم و از توصیه‌هایش برای افزودنِ کاراکتر  به یک آپارتمانِ مدرن جویا می‌شویم.

 

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

 

برای آنکه ترکیب‌ها در آشپزخانه و اتاقِ نشیمن جواب بدهند، چه توصیه‌ای دارید؟

هارمونیِ طرحِ رنگ را در تمامیِ مراحل حفظ کنید. مطمئن شوید هر چیزی که در آشپزخانه می‌گذارید، حتی توستر، با بقیه‌ی چیزها هماهنگ باشد.

مطمئن شوید  فضا متناسب برای سرگرمی است. من اغلب از نیمکت‌های سفارشی  برای میزِ ناهارخوری استفاده می‌کنم چون می‌توان افرادِ بیشتری را پشتِ آن نشاند و از دریای صندلی‎‌هایی که در ست‌های اتاق‌های ناهارخوریِ رسمی معمول است، فاصله گرفت.

اجزای برجسته‌ی آشپزخانه را با قرار دادنشان در معرضِ دید بیشینه سازید. برای نمونه، ظروف شیشه‌ای  و سرامیکیِ زیبای خود را در کنار کتابها و گیاهانتان در قفسه‌ها قرار دهید.

چه سبک یا دوره‌ای از مبلمان را پیشنهاد می‌کنید؟

من به طورِ کلی به هیچ دوره، سبک یا ژانری نگاه نمی‌کنم، بلکه باید هر جزء را مدّ نظر داشت. شگفتی از ترکیب‌های غافلگیرکننده پدید می‌آید، مثلاَ ترکیب سبکِ دهه‌ی شصتِ میلادی با سبکِ مبلمانِ قرن نوزدهمی. اما مدرنیسم، همیشه جذابیتی بی‌زمان خواهد داشت. من داستانِ پشتِ مدرنیسم را دوست دارم: دور شدن از کلاسیک‌ها و رفتنِ به سمتِ ناشناخته‌ها. این سبک، زمانی را بازنمایی می‌کند که طراحان واقعاَ به آینده نگاه می‌کردند.  

آیا سطوح و رنگ‌هایی وجود دارند که مشخصاَ در زمینه‌ی «جعبه‌ی سفیدِ مدرن» جواب بدهند؟

من استفاده از لحن‌های خاکی [۵] و رنگ‌های طبیعی را دوست دارم.  قدرت رنگ‌ها و گیاهانِ رنگارنگ باید مهار شود، تا یک جَو درونِ چنین آپارتمانی بیافرینند.

یکی از رنگ‌های محبوبِ من پنلی طراحی‌شده توسطِ paint & paper library است که ما در فضای یکسره‌ی نشیمن، کار، آشپزخانه در برجِ ساوت بنک از آن بهره بردیم. این رنگ به ظرافت جوّی دنج را در فضایی که به صورت معمول کاملاَ سفید رنگ می‌شود، می‌پرورد.

 کجاها باید به آسانی خرج کرد و کجاها باید پول را حفظ کنیم؟

ترجیحِ کیفیت بر کمیت همیشه شعار من است. موضوع بر سرِ جمع کردنِ معدودی اجزای با کیفیت است؛ مانند یک صندلی مدرنیستیِ زیبا یا یک میزِ قهوه از دهه‌ی چهل و استفاده از آنها برای اینکه به کلّ اتاق جلوه ببخشند.

من یک فضای داخلی را همانطور خلق میکنم، که یک کلکسیونِ هنری را گرد می‌آورم؛ با ملاحظه‌ی بسیار برای هر قطعه، زمینه‌اش، دور و اطرافش و جایگاهش داخلِ اتاق.

جای کلیدی‌ای که باید در آن سرمایه‌گذاری کرد، کارهای هنریِ اصیل است. آن‌ها ماندگارند و با گذرِ زمان به ارزششان افزوده می‌شود، این در حالی است که بدبختانه ارزش بیشتر نورپردازی‌ها و مبلمان با گذرِ زمان از دست می‌رود.

بعد از کارهای هنریِ اصیل، اشیای آنتیک هستند. که می‌توان نمونه‌های خوبی از آنها را با قیمت‌های مناسب در بازارهای مجازی مانند ebay پیدا کرد. استفاده از کتابها و گیاهان نیز راه‌ِ بسیار خوبی برای افزودن زندگی به اتاق و روح‌بخشی به آن بدون خرج چندان است.

مبلمان را در اتاقی با اندازه‌ی معمول، چگونه می‌چینید؟

مقیاس و تناسب همه چیز است. در اتاقی با اندازه‌ی معمول ، بر روی این موضوع متمرکز شوید که اطمینان یابید سبکِ مبلمانِ شما نسبتاَ خوب است و  و بیش از حد بد قواره و بد اندازه نیست. کاناپه‌ای با اجزای شسته و رفته‌تر و بهتر مانند پایه‌ی فلزّی به جای پاسنگی [۶] ، انتخاب کنید. این موضوع سبُکی را ارتقا می‌بخشد و  احساس قرار داشتنِ یک بلوکِ سنگی در میانه‌ی اتاق را نخواهید داشت.

فرش‌ها  برای بخش‌بندیِ مناطقِ مختلفِ اتاق و ثابت کردنِ مبلمان در آن فضاها مفیدند. اگر فرشی بخرید که به کاناپه‌ی شما و صندلی‌هایتان بیاید، آن ناحیه مشخص می‌شود. یک فرشِ دیگر که نازک‌تر و رونده باشد ( شاید یک قالیچه)  می‌تواند  فضای دیگری در اتاق را طوری تعیین کند که برای محلّ مطالعه یا ناهارخوری مناسب باشد.

 

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

کاراکتر بخشیدن به آپارتمانِ مدرنِ شهری

 

منبع: HOUSE & GARDEN

مرتبط: خانه‌ای معاصر برای آینده، روان‌شناسی رسیدن به تعادل بصری در طراحی داخلی و مبلمان هنگام طراحی دوباره‌ یک اتاق، با اهمیت‌ترین موضوع است

 

[۱] Sophie Ashby

[۲] plate-glass windows

[۳] coziness 

[۴]  South Bank Tower

[۵] earthly tones

[۶] plinth base

تفاوتِ معماریِ داخلی با طرّاحیِ داخلی

 

بخشِ دوم

دکوراسیونِ داخلی چیست؟

دکوراتورِ داخلی صرفن دغدغه‌ی جنبه‌های زیبایی‌شناسانه‌ی ساختمان، شاملِ طرحِ رنگ، اثاثیه و کارهای هنری را دارد. این موضوعات در جنبه‌ی هنریِ ساختمان دخیل هستند و کمتر به جنبه‌ی علمیِ آن مربوط می‌شوند. دکوراتورهای داخلی اصلاَ دغدغه‌ی طراحیِ سازه‌ی ساختمان را ندارند و نیازی هم نیست درباره‌ی  مقرراتِ ساختمانی آگاه باشند.

معمولاَ  نیازی نیست که یک دکوراتورِ داخلی از ابتدای ساختنِ ساختمان مشارکت داشته باشد و نیازی نخواهد داشت که دانشِ عمیقی از عناصرِ تکنیکی مثلِ [۱] CAD  و طراحیِ سازه داشته باشد. آنها لازم است که بسیار هنری باشند و چشمانی پرذوق برای روندها و جزئیاتِ زیبایی‌شناسانه داشته باشند.

همه‌ی طراحانِ داخلی، حتی آنها که آموزشِ معماریِ داخلی دیده‌اند، باید در زمینه‌ی هنرِ دکوراسیونِ داخلی مهارت داشته باشند تا به خوبی کارشان را تکمیل کنند.

خلاصه

معماریِ داخلی:  موازنه‌ی هنر و علمِ طراحیِ یک فضای داخلی که همه‌ی عناصرِ ساخت را  موردِ توجه قرار می‌دهد. اگرچه، یک طراح که آموزشِ معماریِ داخلی دیده است، نمی‌تواند به صورتِ حرفه‌ای چنین عنوانی را به خود بدهد، مگر آنکه گواهیِ حرفه‌ای در چنین موضوعی داشته باشد.

طراحیِ داخلی: حرفه‌ای با تنوعِ گسترده است، که همه‌ی ابعادِ طرح‌ریزی [۲] و طرّاحیِ فضاهای داخلی در محیطِ مصنوع [۳] را مورد توجه قرار می‌دهد. نقشِ هر دو نفر طرّاحِ داخلی می‌تواند با هم بسیار متفاوت باشد.

دکوراسیونِ داخلی:  این حرفه صرفن دغدغه‌ی دکوراسیون یا « هنرِ» در یک فضا را دارد که شامل اثاثیه و طرح‌های رنگ می‌شود.

اصطلاحِ طراحیِ داخلی به صورتِ بسیار گسترده‌ای استفاده می‌شود و می‌تواند شاغلینی با سطحِ مهارتِ بسیار گوناگون را در نظر داشته باشد. این همان موضوعِ تداخل است که موجب ابهام و سردرگمی در تمایزگذاریِ آن با معماریِ داخلی و دکوراسیونِ داخلی می‌شود. اگرچه، گستره‌ای از سطوحِ مهارت در یک حرفه‌ی فرضی در هر رشته‌ای معمول است و استدلالِ تفاوت بینِ معماریِ داخلی و طراحیِ داخلی قابلِ توجه یا سازنده نیست.  

 

معماریِ داخلی: موازنه‌ی هنر و علمِ طراحیِ یک فضای داخلی که همه‌ی عناصرِ ساخت را موردِ توجه قرار می‌دهد.

معماریِ داخلی: موازنه‌ی هنر و علمِ طراحیِ یک فضای داخلی که همه‌ی عناصرِ ساخت را موردِ توجه قرار می‌دهد.

 

منبع:  IDI Design Blog

 

مرتبط: تفاوتِ معماریِ داخلی با طرّاحیِ داخلی، بخشِ اول ، انتظاری که طراحانِ داخلی از خانه‌ی هوشمند دارند ،  ۱۰ ترفند برای طراحی دکوراسیون داخلی فضاهای کوچک و فضاهای داخلی در معماری و لایه‌های معنایی، پخشِ پایانی

 

 

 

[۱] computer-aided design

[۲] planning

[۳]  built environment

تفاوتِ معماریِ داخلی با طرّاحیِ داخلی

بخشِ اول

بالاخره، معماریِ داخلی چیست؟ بحث پیرامونِ اصطلاحاتی چون معماری، معماریِ داخلی، طراحیِ داخلی و دکوراسیونِ داخلی شدّت گرفته است. در مرکزِ این گفتگو کمرنگ شدنِ خطوطی که نقش و مسئولیت‌های هر یک از این حرفه‌ها را تعریف می‌کنند، قرار دارد. کجا طرّاحیِ داخلیِ یک فضا پایان می‌گیرد و معماری آغاز می‌شود و بالعکس؟

در چند دهه‌ی گذشته، عواملِ زیادی بوده‌اند که بر ابهامِ این عناوین افزوده‌اند؛ پیشرفتِ آموزشِ طراحیِ داخلی یکی از آنهاست. این موضوع در جای خودش سببِ افزایشِ گستره‌ی این حرفه شده است و بسیاری از طراحانِ داخلی را به سمتِ مشارکتِ بیشتر در ابعادِ معمارانه و تکنیکیِ طراحیِ داخلی و مشارکتِ کمتر در بخشِ نرمِ دکوری و مبله کردن، بُرده است.

 

طراحیِ داخلی یا معماریِ داخلی؟

طراحیِ داخلی یا معماریِ داخلی؟

در نتیجه، بسیاری از رشته‌های دانشگاهیِ طراحیِ داخلی به رشته‌های معماریِ داخلی تغییرِ نام داده‌اند تا دقیق‌تر آنچه پوشش می‌دهند را بازتاب دهند. چنین رشته‌هایی محبوبیتِ زیادی پیدا کرده‌اند. تربیتِ در حالِ افزایشِ طراحانی با دانشِ معماری، در جای خودش باعثِ  دشواریِ  تمایزگذاری میانِ معماری و طرّاحیِ داخلی شده است.

بنابراین، باید پرسید: معماریِ داخلی چیست؟  و شاید پرسشی از آن مهمتر: چگونه از معماری، طرّاحیِ داخلی و دکوراسیونِ داخلی متمایز می‌شود؟ در ادامه به بررسیِ نقش‌ها و مسئولیت‌های متمایزِ این حرفه‌ها می‌پردازیم.

معماریِ داخلی چیست؟

 

طراحیِ داخلی یا معماریِ داخلی؟

طراحیِ داخلی یا معماریِ داخلی؟

اگر بخواهیم بیانی غیرمنعطف داشته باشیم، باید بگوییم معماریِ داخلی یک موضوع است و نه یک حرفه. تخصیصِ اصطلاحِ  «معمار» ( مانند « دکتر») محافظت‌شده است و نمی‌تواند توسطِ کسی که پیش‌نیازها و گواهی‌های مشخصی را ندارد، استفاده شود.

معماریِ داخلی به عنوانِ یک اصطلاح بر اثرِ افزایشِ گستره‌ و مسئولیت‌های طراحانِ داخلی در زمانِ اخیر مورد استفاده قرار می‌گیرد، که بخشِ زیادی از آن در نتیجه‌ی پیشرفت‌هایی در فنّاوریِ طراحی(CAD)  و همچنین پیشرفت‌هایی در آموزشِ طرّاحیِ داخلی بوده است. اکنون بسیاری از دوره‌های دانشگاهی به دانشجویان در موردِ عناصرِ سازه‌ای تکنیکیِ ساختمان‌ها آموزش می‌دهند، که همین موضوع آغازِ کمرنگ شدنِ مرز بینِ معماری و طراحیِ داخلی بوده است. نقشِ هر دو طراحِ داخلیِ متفاوت می‌تواند به شدت با یکدیگر تفاوت داشته باشد. در حالیکه ممکن است یکی از آنها دغدغه‌ی دکور و مبلمان و پروژه‌هایی با مقیاسِ کوچک را داشته باشد، دیگری ممکن است دغدغه‎‌ی پروژه‌های بزرگتری شاملِ مهارت‌های تکنیکی و همین طور هنری و زیبایی‌شناسانه  را داشته باشد. طرّاحِ دوم بیشتر محتمل است که آموزشِ معماریِ داخلی دیده باشد.

کاربستِ معماریِ داخلی نیاز دارد که طراحان تقریباَ هر چیزی را که به ساختنِ فضایی داخلی که بر روی سکونت انسانی تاثیر می‌گذارد، مرتبط است، شاملِ مواد، پرداخت‌ها [۱]، نیازهای الکترونیکی، لوله‌کشی، نورپردازی، تهویه، ارگونومی و استفاده‌ی هوشمندانه از فضا را در نظر بگیرند. طراحانِ داخلی با آموزش دیدنِ معماریِ داخلی معمولاَ در فرآیندِ ساخت حاضر خواهند بود و در طولِ تمامیِ مراحلش نظر با اهمیتی خواهند داشت، از طرح‌های اولیه تا آخرین دستکاری‌ها.

 

طراحیِ داخلی یا معماریِ داخلی؟

طراحیِ داخلی یا معماریِ داخلی؟

 

 

نیازهای متغیّرِ جامعه‌ی مدرن، نقشِ طراحانِ داخلیِ آگاه از معماری را به شکل فزاینده‌ای مهم ساخته است. خصوصاَ در فروشی ، اغلب فقط داخلِ یک ساختمان بازطراحی می‌شود، در حالیکه پوسته‌ی بیرونیِ ساختمان دست‌نخورده باقی می‌ماند. این نوع از پروژه‌ی نوسازی قلمروی واقعیِ معماریِ داخلی است.

به بیانی ساده و کلّی، طرّاحیِ داخلی بیشتر با جنبه‌ی هنریِ ساختمان مرتبط است و معماریِ داخلی با جنبه‌ی علمیِ آن.  

 

منبع:  IDI Design Blog

 

مرتبط: انتظاری که طراحانِ داخلی از خانه‌ی هوشمند دارند ،  ۱۰ ترفند برای طراحی دکوراسیون داخلی فضاهای کوچک و فضاهای داخلی در معماری و لایه‌های معنایی، پخشِ پایانی

 

[۱]  finishes

انتظاری که طراحانِ داخلی از خانه‌ی هوشمند دارند

 

ظاهرِ نمایشیِ خانه‌ی مجردی دیگر جواب نمی‌دهد

توماسو کورا نظراتِ صریحش را با دنیای طراحی به اشتراک می‌گذارد

یکی از بنیان‌گذارانِ شرکتِ طراحیِ  تیپیک می‌گوید: « « بازار» کاملاَ محافظه‌کار است؛ هر سال خواستارِ رنگ‌ها و پرداخت‌های جدید شده، اما در بیست سالِ گذشته  در زمینه‌ی فراوری [۱] و فنّاوری نوآوریِ چندانی نداشته است.  این آخرین فرصت برای بازارِ طراحی – منظور اقتصادِ ساختمان و اقتصادِ اثاثیه [۲] – است تا اختیارِ این قطار را به دست بگیرد، در غیرِ این صورت شرکت‌های فنّاوری شروع به ارائه‌ی راهِ حل‌های گوناگون خواهند کرد که همه‌ی آن طراحی‌های پرارزش و اثاثیه را [ از ما می‌گیرد و] از رده خارج می‌کند.»     

طراحانِ داخلی، به شما هشدار داده شده است:  یا بجنبید یا شرکت‌هایی مانندِ اپل یا آمازون سبکِ شما را می‌قاپند. اگرچه کورا که ساکنِ ویچنزای ایتالیا است اصرار دارد که « صنعتِ طراحی بسیار دیر به موضوعِ فنّاوری وارد شده است» ، در چند سالِ گذشته انقلابی برای یکپارچه کردنِ جهان‌های فنّاوری و طراحیِ داخلی به حرکت درآمده است. در حالیکه، خدماتی مثلِ هوم‌وینگز [۳] ، وبسایتی که مشتریان را با طراحانِ بخصوصی مرتبط می‌کند، داخل خانه را جوری طراحی می‌کنند که برای افرادِ معمولی قابلِ ارتباط برقرار کردن و مقرون به صرفه باشد، همچنین  تغییراتِ کوچکی را در کارکرد فضا‌های مشخصی درونِ خانه مشاهده کرده‌ایم.

اتصال به شکلی نمایی [۴] افزایش یافته است و اگرچه شرکت‌های فنّاورانه بر روی دستگاه‎های موجود تمرکز کرده‌اند، اما این موضوع نیاز به رابط‌هایی [۵]  نو دارد. گرمایش را در نظر بگیرید: گرمای فعّالِ انباشته، ترموستاتِ هوشمند، روشِ گرمایشیِ اقتصادی‌تری ( و کنترل‌شده‌)  برای خانه‌ی شما عرضه می‌کند.دریچه‌‌های رادیاتورِ هوشمند نیز خدمتِ مشابهی را ارائه می‌دهند اما با صدا کنترل می‌شوند: ایده آن است که ساکنین بتوانند از یک اتاق به اتاقِ دیگر به راحتی دما را تغییر دهند.

آشپزخانه‌ی طبیعی- تکنیکی

اخیراَ، عنوان‌هایی در روزنامه‌ها ناباورانه از استفاده از فنّاوریِ خانه‌ی هوشمند برای تحقیقاتِ جنایی خبر می‌دادند. برخی از اشیای هوشمند می‌توانند اطلاعات زیادی از خانه را ذخیره کنند. این به آن معناست که مثلاَ یخچالِ هوشمندِ شما می‌تواند یک شاهدِ بالقوّه باشد! توماس کورا می‌گوید که آشپزخانه مناسب‌ترین جای خانه برای هوشمندسازی است.

او توضیح می‌دهد: « آشپزخانه فنّی‌ترین بخشِ خانه است. شما به گرما و سرما، آب و آتش،  الکتریسیته و گاز، یکجا دسترسی دارید. شما عناصری برای بازی دارید. » به همین منظور یک شرکت سنگ در تومبولو نزدیکِ ونیز به شرکتِ تیپیک نزدیک شد. این شرکت به دنبال کاربرد سنگی ترکیبی که ارزان‌تر و بوم‌شناسانه‌تر [۶]  از سنگِ معمولی تولید کرده بود، می‌گشت که در نهایت منجر به این شد که شرکتِ تیپیک میزِ آشپزخانه‌ی تولر [۷]‌ اش را با استفاده از کمپوزیت تولید کند.

این میز مانند میزِ کاری معمول به نظر می‌رسد، تا زمانی که دستتان را رو به سنسور تکان دهید تا قسمتی از سنگ پایین برود و یک سینک پدیدار شود. این میز کمی مرغِ طوفان، کمی جیمز باند و طبقِ گفته‌ی کورا آینده‌ی طراحیِ داخلی است. « تحقیقاتِ ما بر پایه‌ی آن است که با استفاده‌ی متفاوت از فضا، کارها را آسانتر کنیم. با فنّاوریِ هوشمند می‌توانید کارکردِ چیزها را بسته به نیازی که دارید، تغییر دهید. چرا با فنّاوری‌ای سر و کار نداشته باشیم که به ما این امکان را بدهد که میزِ آشپزخانه‌ی یکپارچه‌ای داشته باشیم که تنها زمانی که به چیزی احتیاج داریم بتوان چیزها را بر روی آن پدیدار کرد؟»  با آشپزخانه‌ی تولر ، می‌توانید بلافاصله پس از تکه‌تکه کردن گوشت دستانتان را بشویید، تا شانسِ آلودگیِ متقابل کاهش یابد. کورا این گونه توضیح می‌دهد: « مراحلِ آشپزی آسانتر و سریعتر می‌شوند. این ساده است اما از قبل هوشمندتر است. این همان کمکی است که فناوری به شما کرده است.»

خانه‌ی هوشمند همراه با پیشرویِ طراحی

کورا برای توضیح درباره‌ی آشپزخانه‌ی تولر ، شش بار از لغتِ طبیعی استفاده می‌کند. به نظر می‌آید برای ادغام کردنِ فنّاوری با طراحیِ داخلی، رابطِ طبیعی اهمیت پیدا می‌کند. کای پرایس، یکی از مالکینِ آت ‌پینتا می‌گوید: «ما اَشکالِ خوشایندی که افراد در خانه‌هایشان از فنّاوری استفاده می‌کنند را دیده‌ایم، اما طراحی همچنان پیشرو است. شما همچنان می‌خواهید که خانه‌تان حسی ارگانیک و خودمانی باشد.»

آت پینتا [۸] به صورتِ تخصصی در زمینه‌ی طراحی‌ِ تحتِ تاثیرِ سبکِ اسکاندیناوی فعّال است، که به اندازه‌ای که کارکردی است، مینیمال نیست. خانه‌ا‌ی با ظاهرِ مجردی که با  تلویزیون‌های تختِ عظیم و سخت‌افزارِ کروم دیگر از رده خارج هستند. پرایس ادامه می‌دهد: « به جای آن، موضوع قرار دادنِ عناصرِ فنّاوری در خانه به شکلی برازنده و فکرشده است. »

طراحِ داخلیِ دیگری به نامِ ابیگیل آهِرن  که به خاطرِ طراحی‌های ماکسیمالش شناخته می‌شود، به شکل مشابهی بر این موضوع تأکید می‌کند که نیازی نیست فنّاوری حالتِ زیبایی‌شناسانه‌ی خانه را مختل کند.  او می‌گوید: « اگر می‌خواهید عماصرِ فلزیِ بیشتری را وارد اتاق کنید می‌توانید با ‌رنگ‌های طلایی یا کروم که با فلزات جورتر هستند، فضا را گرمتر نشان دهید. زمانی که سینکِ ناپدیدشونده و تلویزیونی که به شکل تابلوی نقاشی هم در می‌آید و محصولاتِ هوشمندِ دیگر به خوبی در کنارِ هم قرار می‌گیرند، به نظر می‌رسد که ادغام یکپارچه کلیدی است.

کای پرایس نیز آینده‌ی طراحیِ داخلی را گره خورده به فنّاوری می‌بیند. « این بدونِ شک جایی است که طراحیِ داخلی به سمتش در حالِ حرکت است. این که چقدر دیگر در آینده به این نقطه برسیم، بسته به طراحانِ داخلی است.» تواناییِ بهره بردن از نوآوری‌های گوناگون که با شتاب به این صنعت وارد می‌شوند. همان طور که توماسو کورا می‌گوید: « فنّاوری کمک می‌کند که چیزها به شکلِ هوشمندتری ساخته شوند. اما خودِ طراحیِ داخلی مدت‌های مدیدی است که درونِ خودش نوآوری‌ای نداشته است. یک میز ۲۰۰ سال است که یک میز است، در حالیکه احتمالاَ از میزمان بیشتر از دستگاه‌هایمان استفاده می‌کنیم.  برای چه روی تغییر دادنِ آن کار نکنیم؟

 

آشپزخانه‌ای که در آن طراحیِ داخلیِ زیبا با سیستمِ آشپزیِ هوشمند ادغام شده است.

آشپزخانه‌ای که در آن طراحیِ داخلیِ زیبا با سیستمِ آشپزیِ هوشمند ادغام شده است.

 

منبع: the ambient  

مرتبط: خانه‌ای معاصر برای آینده، قلمروی تلاقی/ گروهِ طراحی داخلیِ کای‌این

 

[۱] processing

[۲] furniture

[۳] Homewings

[۴] exponentially:  منظور رشدی سریع و خیر‌ه‌کننده است که نمونه‌اش در ریاضیات هنگامِ مشتق‌گیری از توابع نمایی دیده می‌شود. 

[۵] interfaces

[۶] ecological   

[۷]  Tulèr

[۸] Att Pynta

خانه‌ای معاصر برای آینده

مشخصاتِ کلی:

طراحانِ داخلی: استودیو In2

موقعیت: تایپه، تایوان

سرطراحان [۱]: هاوارد یو، ویلیام سون

مساحت: ۱۵۲فیت مربع [۲]

سالِ انجامِِ پروژه: ۲۰۱۸

سازندگان: BoConcept  ، GUBI ، QisDESIGN ، SeedDesign

 

خانه‌ای معاصر در آینده

خانه‌ای معاصر در آینده

 

طراحی‌های آینده تدریجاَ به تأکید بر روی یکپارچه کردنِ سبک‌های چینی و غربی  پایان خواهند داد، زیرا در چنین یکپارچگی‌ای، طبیعتاَ سبک‌های زندگیِ متفاوت غیرقابلِ تمایز خواهند شد. با به اشتراک گذاریِ  افکاری مشابه با صاحیان خانه که در خارج از کشور کار می‌کنند، ما طرحی از خانه را مفهوم‌پردازی کردیم که معاصر را با آینده یکپارچه می‌کند. با چینشِ نقاشی‌های غربی و شرقی در این خانه، اثرِ هنریِ نویی را تولید کردیم که در آینده می‌تواند به عنوانِ الهام‌بخشی برای موازنه‌ی فرهنگی و موفقیت مشترک عمل کند.

 

استفاده‌ی ترکیبی از نقاشی‌های غربی و شرقی

استفاده‌ی ترکیبی از نقاشی‌های غربی و شرقی

 

این طراحی محدود به بازآفرینیِ تکنیک‌های سنتیِ فرم‌های غربی و شرقی نیست و به جای آن فرم‌ها، بافت‌ها، الگوها و خطوط را که ریشه در جاهای متفاوتی دارند واسازی [۳] و بازسازماندهی [۴] می‌کند و آنها را در طراحیِ فضاییِ ساده‌ای به کار می‌برد. این کار توازنی دارای هارمونی که نه تنها بر روی مشارکتِ مشترک، بلکه بر روی ادغامی کامل و برابر از سبک‌ها استوار است ایجاد می‌کند، در حالیکه به صورتِ ضمنی دلالت مفهومیِ [۵] هنریِِ فضای زندگی را نشان می‌دهد.

 

سادگی در طراحیِ فضایی

سادگی در طراحیِ فضایی

این طراحی با استفاده از طرحی باز [۶] به عنوانِ نشانش، گشودگی‌ای رها [۷] را به کار می‌گیرد تا تمامِ کارکردهای زندگی را  یکپارچه ‌سازد و سیستمی از ارتباطات، اتصالات و بخش‌های مشترک در عینِ حفظِ فضای خصوصی را ایجاد کند. کاربستِ  هر دو نوع خطوطِ صاف و منحنی به عنوانِ راهنماهای دیداریِ ویژه‌ای برای ایجادِ تنوع در ادراک‌ها از  فضای زندگی عمل می‌کنند. کاربستِ مؤلفه‌های طراحی مانند شبکه‌ها، رشته‌ها و ستون‌های عمودی گستره‌ی متنوعی از تغییراتِ زمانی را به نورپردازی و سایه‌های فضای داخلی  می‌افزاید  و از این راه عنصری پویا را درونِ یک فضای ایستا ایجاد می‌کند.

 

بکارگیریِ مؤلفه‌های طراحی مانند شبکه‌ها، رشته‌ها و ستون‌های عمودی برای ایجادِ تنوع در نورپردازی در طولِ روز

بکارگیریِ مؤلفه‌های طراحی مانند شبکه‌ها، رشته‌ها و ستون‌های عمودی برای ایجادِ تنوع در نورپردازی در طولِ روز

 

این فضای رو به جنوب که در محله‌ای پرتنوع واقع شده است، درهای بادبزنیِ [۸] چرخشیِ افقی را برای ایجاد یک ورودیِ منعطف و تغییرپذیر  به کار گرفته است. این طراحی با کمکِ کرکره‌های افقی امکانِ انتشارِ نور را می‌دهد و فضایی را ایجاد می‌کند که در آن تعاملِ نور و سایه با تغییر دادنِ موقعیتِ درهای کرکره‌ای، بسته به اینکه چه زمانی از روز باشد، می‌تواند تنظیم شود.  

 

انتشارِ نور با کمکِ کرکره‌های افقی

انتشارِ نور با کمکِ کرکره‌های افقی

 

 

منبع:  arch daily

مرتبط: کوشک ایرانی با ایوان سرتاسری، طراحی گروه معماری زاو، مزرعه‌‌‌ی مدرن شگفت‌انگیز در دامنه‌ی کوه و قلمروی تلاقی/ گروهِ طراحی داخلیِ کای‌این 

 

[۱] lead designers

[۲] حدود ۴۶ متر مربع

[۳] deconstruction

[۴] reorganization

[۵] connotation

[۶] open plan

[۷] Free opening

[۸] louver doors 

قلمروی تلاقی/ گروهِ طراحی داخلیِ کای‌این

 

قلمروی تلاقی

قلمروی تلاقی

در این قلمرو تمام برنامه‌‌های زمانیِ شلوغ و پرعجله به سرعتی ملایم می‌رسند. در اینجا که از چهار طرف با استخرها و چشمه‌های آرامش‌بخش در بر گرفته شده است، اجزای معمارانه به وسیله‌ی ظروفِ آنتیکِ سرامیکیِ زیبا، درخت‌ها و سنگِ طبیعی تزئین شده‌اند [۱]. حیاطِ محوطه و درختانش حسی از جاذبه [۲] را  بوسیله‌ی لبه‌های هندسیِ  سازه‌ی معمارانه‌ی مرکزی همراه دارند. بر روی راهروی ورودی صداهای مزاحم و بوهای شهری جای خود را به زمزمه‌ای خفیف می‌دهند؛ گویی به فضا و زمانِ دیگری وارد شده‌ایم.

 

ظروفِ آنتیکِ سرامیکی به عنوان دکوراسیون

ظروفِ آنتیکِ سرامیکی به عنوان دکوراسیون

چوب، سنگ و دیگر عناصرِ طبیعی با پنجره‌های عریضِ فرانسوی به داخل آورده شده‌اند. سازماندهی‌های فضایی به صورت افقی گسترش پیدا می‌کند و به بازدیدکنندگان حسی از وسعتی آسوده‌کننده می‌بخشد. هر دو سمتِ  راهروهای متصل‌کننده، میزِ پذیرش و بخش‌های پذیرش  به کمکِ  تقاطع  کفِ چوبی و قطعاتِ با پوششِ سنگِ تیره به بخش‌هایی تقسیم شده‌اند. سمتِ راستِ بخشِ در معرضِ نگاهِ اصلی به کمکِ راهرویی خارجی که همچنین به اتاقِ نمایشِ AV و نمایشگاهِ گالریِ مد راه می‌برد، در دسترس است.  سه خانه‌ی شماتیک از سمتِ شرقی در دسترس است. کلّ سازماندهیِ فضایی و خط‌های حرکتی در فضای داخلی به صورتِ متمایز، با هالِ اصلی، راهرو و اتاق‌های اطراف که تجربه‌ی راه رفتنی را بازآفرینی می‌کنند که فقط در شکلِ کلاسیکِ آن قابلِ یافتن است، بخش‌بندی شده‌اند.  عناصرِ فضاییِ متعادل، آرامش‌بخش و پویا از انعطافِ اجزای مدرنِ طراحی الهام گرفته شده‌اند.

 

مبل‌های خاکستریِ کمرنگ و میزِ تیره حسی مجلل به این فضا داده‌اند.

مبل‌های خاکستریِ کمرنگ و میزِ تیره حسی مجلل به این فضا داده‌اند.

میزِ پذیرش بسطِ سه‌بُعدیِ کفِ راهروهای هالِ مرکزی است که از چیزهایی متفاوت اما در عینِ حال مکمّل مُرکّب شده‌اند. گستره‌ای از سنگِ تزئینی و روکش چوبی، با آهنگ‌ها و بافت‌هایی متضاد بومی از ابرهای مواج را در برابر کوه‌ها و جنگل‌ها به تصویر می‌کشند. هدفِ طراحی فراهم آوردنِ تمرکزی ظریف و زیبا بر بخشِ پذیرشِ اصلی است. چهار دیوارِ ساده‌ با ضخامتی به دقت بهینه‌شده برای پارتیشن‌بندیِ بخشِ گفتگو استفاده می‌شوند.  میزهای چوبیِ تیره و مبل‌ها خاکستریِ کم‌رنگ تجربه‌ای بسیار مجلل را فراهم می‌آورند. فرد می‌تواند به بیرون نگاه بیاندازد و نرده‌های آهنیِ موج‌دارِ بیرونِ دیوارها و آبنمای زمردینی که بر لبه‌ی آن قرار گرفته است را ببیند و متوجه شود که فرد و محیطِ اطرافش دیگر جدای از هم نیستند، بلکه به عنوان یک چیز در هم آمیخته‌اند؛ زمانی که ما بخشی از این عمارتِ تراس‌دار [۳] که در گوشه‌ای‌ پنهان مانده است از جنگل بتن [۴].

 

حسِ یگانگی با محیطِ اطراف

حسِ یگانگی با محیطِ اطراف

 

خلاصه‌ی پروژه:

معماری: طراحیِ داخلیِ کای-این[۵]

موقعیت: شهرِ تایپه‌ی جدید، تایوان

تیمِ طراحی: چین فنگ وو- چی شِنگ فَن 

مساحتِ: ۱۶۷۰ متر مربع

سالِ انجامِ پروژه: ۲۰۱۵

عکس‌ها از: کایل یو

 

منبع: arch daily

مرتبط: کوشک ایرانی با ایوان سرتاسری، طراحی گروه معماری زاو، مزرعه‌‌‌ی مدرن شگفت‌انگیز در دامنه‌ی کوه

 

[۱] decorated

[۲] Sense of gravity

[۳]  terraced pavilion 

[۴] منظور شهرِ شلوغ و پر سرو صدا است.

[۵] Cai-in interior design 

5 چراغ قرمز که یه شما هشدار می‌دهند دفترِ کاری‌تان نیاز به روزآمد شدن دارد

یک فضای کاریِ حرفه‌ای می‌تواند کارفرمایان را تحت تاثیر قرار دهد ، در حالیکه یک دفترِ کاری با طراحیِ ارگونومیک می‌تواند بهره‌وری را بالا ببرد و تن‌درستیِ محلّ کار را تسهیل کند. اگرچه تصمیم‌گیری برای زمانِ اِعمالِ این تغییرات می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. یک شرکت باید این موضوع را در نظر بگیرد که بیشترین نیازها و  فرصت‌ها در کدام بخشند. پنج موقعیت که کسب و کارها می‌توانند از آنها برای روزآمدن کردن فضای شرکت بهره ببرند، در پی می‌آیند.

 

جابجاییِ محلّ کار موفعیتِ مناسبی برای بهینه کردنِ فضای کاری است

جابجاییِ محلّ کار موفعیتِ مناسبی برای بهینه کردنِ فضای کاری است.

۱-  جابجاییِ محلّ کسب و کار

کسب و کارها به دلایلِ گوناگون محلّ کارشان را تغییر می‌دهند. میل به سود بیشتر، به دست آوردن بازارهای جدید و حلّ مسائلِِ نیروی کار، سه تا از این دلایل هستند.[۱] فارغ از دلیلتان برای این کار، انتقال به یک دفترِ کار جدید به شما بهترین فرصت را می‌دهد تا یک طراحیِ نوین با اثربخشیِ بیشتر داشته باشید.

این موقعیت شانسی عالی برای اجرایی کردنِ تغییرات گسترده است؛ از سفارشِ  مبلمانِ اداریِ تازه تا رنگ زدن دیوارها با رنگ‌های مختلف. برای مثال،  می‌توانید برای تمامیِ نیروی کاری‌تان میزِ کارِ ایستاده- نشسته تهیه کنید. ارتفاعِ قابلِ تنظیمِِ این میزها به این معنا است که کارمندان می‌توانند بایستند و روالِ خطرناکِ  نشستنِ دائمی را، بدون آنکه از کار کردن دست بکشند، بشکنند. به علاوه، مطمئن شوید که نورپردازی کافی را با نور طبیعی ترکیب می‌کنید تا محیطِ کاریِ ایده‌آلی فراهم شود.

 

اگر دفترِ کاریِ شما کهنه به نظر می‌رسد، احتمالاَ زمانِ روزآمد کردنِ آن فرارسیده است.

اگر دفترِ کاریِ شما کهنه به نظر می‌رسد، احتمالاَ زمانِ روزآمد کردنِ آن فرارسیده است.

 

۲- کهنه به نظر رسیدن

دفترِ کاری با دیوارهایی به رنگی خسته‌کننده، میزهایی قدیمی و صندلی‌هایی با چرخِ از کار افتاده، این پیام را منتقل می‌کند که شرکت از زمانه عقب است. کارمندها می‌خواهند  برای سازمانی کار کنند که به جلو پیش می‌رود و یک دفترِ کاریِ خارج از رده، می‌تواند ادراکِ متضادی را موجب شود. به علاوه، شما فضایی می‌خواهید که به آسودگی بتوانید کارفرمایانتان را به آنجا دعوت کنید. اضافه کردن جنبه‌های مدرن مانندِ مبلمان با طراحیِ ارگونومیک و دکوراسیونِ اداریِ معاصر می‌تواند فضا را روشن کند و روحیه‌ی کارمندان را ارتقا دهد.

 

 

۳- تغییر فرهنگی

برخی مواقع تغییراتِ فرهنگی تدریجاَ به صورتِ خودبه‌خودی رخ می‌دهند. در مواقعِ دیگر، کارفرمایان تغییر را تسهیل می‌کنند تا رضایتِ کارمندان و تصویرِ برندشان[۲] را بالا ببرند. به هر حال، دفترِ کاری باید به عنوان راهی برای پرورش یک فرهنگِ شرکتی عمل کند. این موضوع معمولاَ به طراحیِ فضایی برای موثر برای همکاری دارد، که به معنای اضافه کردن جاهایی برای کارِ گروهی و ساختن ارتباطات است. اتاق‌های بازی یا سالن‌های استراحت برای این کار بسیار عالی هستند.

 

۴- کوچک شدنِ فضای کاریِ شما

همه‌ی کسب و کارها برای رشد هدف‌گذاری می‌کنند اما همه‌ی شرکت‌ها از این منظر برای آینده برنامه‌ریزی نمی‌کنند.  به همین خاطر ممکن است که آنها فضای کاری که  تعداد زیادی کارمند، تجهیزاتِ بهتر یا فضای همکاریِ را در خود جا دهد، در اختیار نداشته باشند. این کمبودِ برنامه‌ریزی می‌تواند از پتانسیل‌های سازمان برای موفقیت، جلوگیری کند. خوشبختانه، برای بیشینه کردنِ فضا تعداد اندکی بُرشِ طراحانه نیاز است.

در این کوشش،  مهم است که جریانِ رفت و آمد، کنترلِ حجم و انعطاف‌پذیری برای رشد بیشتر در آینده را در نظر داشته باشیم. برای مثال،  کارفرمایانی که خواهانِ همکاریِ کارمندانشان هستند باید دسترس‌پذیری همکاران به میزِ کاریِ یکدیگر را آسان سازند. گذرگاه‌های آشکار میانِ مبلمانِ اداری نکته‌ای کلیدی است. به علاوه، فضاهای همکاری، مانندِ جایی با مبل‌های سرتاسری و میزهایی کوچک، باید فاصله‌‌ی لازم از  ایستگاه‌های کاری را داشته باشد تا گفتگوها حواسِ افرادِ دیگر را پرت نکند. در آخر، بخشی از دفتر کاری را  برای تطبیق‌پذیری برای جا کردن رشدِ آینده‌ی شرکت در آن، شناسایی کنید. این بخش می‌تواند جایی باشد که ناحیه‌ی مخصوص به همکاری را در آن قرار می‌دهید که ممکن است بعداَ تبدیل به فضایی برای قرار دادنِ میزهای اداری بیشتر شود.

 

گاهی زیاد بودنِ فضای خالی خودش یک مشکل است.

گاهی زیاد بودنِ فضای خالی خودش یک مشکل است.

 

۵- فضای کمتر استفاده‌شده

برای برخی شرکت‌ها، موقعیتی بالعکسِ این عنوان صدق می‌کند. کارفرمایان به دفترِ کاری نگاه می‌کنند  و فضاهای خالی و جاهایی که برای اهدافی که برای آن‌ها ایجاد شده‌اند، استفاده نشده است را می‌بینند. این موضع فرصتی برای طراحیِ دوباره را حاضر می‌کند که نه تنها بهره‌وری را افزایش می‌دهد، بلکه هزینه‌ها را نیز بهینه می‌کند. کم‌استفاده‌شده رها کردنِ جاهایی از دفترِ کاری ضرورتاَ به این معناست که سازمان‌ها بودجه‌ای را که برای فضای دفترِ کاری در نظر گرفته شده است را تلف می‌کنند.

این را در ذهن داشته باشید که طراحیِ دوباره‌ برای حداکثر استفاده از فضای کمتر موردِ استفاده قرار گرفته، شما را  به فضای خالی محدود نمی‌کند.  این بدان معناست که بخش‌های دیگر نیز می‌توانند گسترش بیابند. برایب نمونه، می‌توانید برای کارمندان میزهای کارِ بزرگتری تهیه کنید که جای بیشتری برای قرار دادنِ چیزها داشته باشند.   برداشتن چیزهای مورد نیاز از روی میز به دلیل کمبود جا موجب پریشانی می‌شود و  سازماندهیِ بیشترِ چیزها  منجر به تندرستیِ بیشترِ کارکنان.

 

منبع: OFFICEDESIGNS

 

مرتبط:  دگرگون کردن فضاهای داخلی در معماری، بخش اول، بخش دوم، بخش سوم، بخش چهارم ، طراحی لابی نوین

       

   

[۱]  Entrepreneur

[۲] brand image  

طراحیِ دفترِ کاری که از نیازهای درون‌گراها پشتیبانی کند

بخشِ دوم

اتاق‌های سکوت و غلاف‌های کوچکِ ملاقات
اگر تنها یک چیز باشد که برای تمامِ کارکنانِ درونگرا بیشترین ارزش را دارد، آرامش و سکوت است. بسیاری از آنها به مدت زمانی دوری از جنب و جوشِ زندگیِ استانداردِ شرکتی نیاز دارند تا دوباره توانایی‌شان را بدست آورند یا در موردِ حرکتِ بعدیشان تأمل کنند. فراهم آوردنِ امکانی برای آنها تا مدتی تنها باشند، حسی از پشتیبانی را به وجود می‌آورد و نشان می‌دهد که مدیریتِ سازمان برای آسایشِ بلندمدتشان سرمایه‎‌گذاری کرده است.
یک مدیرِ دفتر برای ایجاد چنین « حباب‌هایی» برای افرادِ درونگرا، دو گزینه‌ی اصلی پیشِ رو دارد:
– اتاق‌های سکوت
این‌ها ضرورتاَ اتاق‌هایی هستند که در یک زمان مشخص تنها می‌توانند برای یک نفر چنین جایی فراهم کنند. بهترین کار آن است که چنین مکانی در مرکزِ دسترسیِ تمامیِ افراد در یک دفترِ کاریِ فرضی واقع شده باشد. عایقِ صدا بودن برای چنین اتاقی یک ویژگی است اما اگر امکان‌پذیر نبود، قدغن کردنِ ساده‌ی صحبت کردن و تلفنِ همراه، آلودگیِ صوتیِ کسانی که خارج از اتاقِ سکوت هستند را کاهش می‌دهد. و اگرچه این اتاق برای تفکر ساکت در نظر گرفته شده است، بهتر آن است که محدوده‌ا‌ی زمانی برای استفاده از آن نگه داشته شود تا با زمان‌بندیِ کاری تداخل نداشته باشد.
– غلاف‌های ملاقات
جلسه با تعداد زیادی از افراد در یک زمان می‌تواند برای برخی درونگرایان طاقت‌فرسا باشد. برای جلوگیری از چنین رخدادی، غلاف‌های ملاقات می‌تواند جایگزینی عالی باشد. در آنجا نسبت به جلسه‌های پشتِ میزی، حریمِ شخصی بیشتر و صداهای اطراف کمترند، اما تعداد افرادی که می‌توانند در یک جلسه حاضر شوند، محدود خواهد بود، که می‌تواند هرگونه استرسی که تعداد بالا به همراه خود می‌آورند را کاهش دهد. طراحیِ چنین غلاف‌هایی می‌تواند از اتاق‌هایی مستقل تا مبل‌هایی با دیواره‌های بلند را شامل شود؛ به هر صورت صمیمیت و حریم شخصی موردِ نظر هستند.
این موضوع اهمیت دارد که برای انجامِ چنین کاری در کنار یک متخصصِ طراحیِ فضا قرار بگیریم تا این نواحی را تا آنجا که امکان‌پذیر است ارگانیک و بدون تداخل با بقیه‌ی جاهای دفترِ کاری ایجاد کنند.
تشویقِ کار و تلاشِ سخت
این یک قاعده است که درونگراها از ستایش شدن لذت می‌برند. آنها لزوماَ به تایید شدن احتیاج ندارند اما از اینکه کارشان قدر ببیند و از انتظاراتِ مدیران فراتر برود، لذت می‌برند. پس این ستایش را به شکلی فیزیکی به آنها نشان دهید که می‌تواند پلاکاردی که کارمند نمونه‌ی ماه روی آن مشخص می‌شود باشد یا بُردی که بر روی آن به صورت ماهانه گزارش‌گونه‌ای از تقدیر از کارمندانِ گوناگون نمایش داده می‌شود. این چیزهای اضافه‌شده باید در مکانی کاملاَ در دیدرس عمومی بر پا شوند؛ شاید نزدیک به آسانسورها یا در اتاقِ استراحت، زیرا دسترسی گسترده به آن در تمام شرکت کمک می‌کند تا چنین هدفِ پراهمیتی به سرمنزلِ مقصود برسد.
درون‌گراها همچنین علاقه دارند تا برای ارتباط یادداشت‌ دریافت کنند، زیرا این کار باعثِ تضمینِ شفافیت و تقسیمِ کار می‌شود. در کنارِ بُردی که موفقیت‌ها را ثبت می‌کند می‌تواند بُردهایی که برخی اخبارِ جدید شرکت یا دیگر اطلاعاتِ مرتبط را هم‌رسانی می‌کند، قرار داده شود.

 

غلاف‌های ملاقات برای برگزاریِ جلساتِ محدودتر

غلاف‌های ملاقات برای برگزاریِ جلساتِ محدودتر

 

منبع: OFFICEDESIGNS

 

مرتبط: طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخشِ اول، بخشِ دوم و طراحیِ دفترِ کاری که از نیازهای درون‌گراها پشتیبانی کند، بخشِ اول

طراحیِ دفترِ کاری که از نیازهای درون‌گراها پشتیبانی کند

بخشِ اول

اصطلاحِ درون‌گرا به فردی اشاره دارد که اطلاعات را به صورتِ درونی پردازش می‌کند. برخلافِ همتایانِ پر سر و صدا و معاشرتی‌شان، برون‌گرایان، درون‌گراها اَشکالِ مستقیم‌تر ارتباط و تعاملِ اجتماعی را ترجیح می‌دهند. اگرچه اغلب به چشمِ افرادی کناره‌گیر و کمتر اجتماعی به آنها نگریسته می‌شود، در حقیقت درون‌گراها درست عکسِ آن هستند. در گزارشی که در اصل یو.اس.ای.تودی [۱] آن را تهیه کرده بود، آمده است که چندین مطالعه نشان داده است که درونگرایان اعضای تیمیِ عالی‌ای هستند که به خاطرِ مهارت‌های ارتباطی و شنیداری‌شان شناخته می‌شوند. نویسنده‌ای به نامِ سوزان کِین [۲] به نظر با چنین تلقی‌ای موافق است.  او در کتابش: « ساکت: قدرتِ درون‌گرایان در جهانی که نمی‌تواند از حرف زدن دست بردارد» در اینباره بحث می‌کند که درون‌گرایان عمیقاَ بدفهمیده شده‌اند و اینکه توانایی‌هایشان از آنها رهبرانِ عالی‌ای ساخته است.

به هر حال، برای بیشینه کردنِ پتانسیلِ یک فردِ حقیقتاَ درون‌گرا، آن‌ها باید فضای کاری در اختیار داشته باشند که نیازهای مشخصشان را برطرف سازد. اگرچه برای این مهم، به تغییراتِ قابلِ توجهی نیاز نیست و بسیاری از اجزای مورد نیاز هم‌اکنون نیز در طراحی‌های نوینِ رایج لحاظ شده‌اند،  اما اعمالِ همین مقدار تغییرات نیز حسی از آسودگی و استقلال می‌آفریند، که درون‌گرایان مشتاقش هستند.

 

فضای کاریِ قابلِ جابجایی

درون‌گرایان در زمینه‌ی دوگانگی حقیقتاَ قابل مطالعه‌اند. اگرچه آنها مشتاقانه تنها کار می‌کنند و اغلب تنهایی را ترجیح می‌دهند، همچنین از ساختنِ  روابطِ عمیقِ شخصی با همکارانشان لذت می‌برند. به همین خاطر میزتحریر‌های قابل جابجایی برای برطرف‌سازیِ متناسبِ هر دو گونه نیازشان، گزینه‌ی عالی‌ای هستند. چنین میزتحریر‌هایی امکانِ دسترسیِ درون‌گرایانه‌ی آنها به تمامیِ بخش‌های دفترِ کار که ممکن است در یک لحظه‌‌ی موردِ توجهشان به آن نیاز داشته باشند را برقرار می‌سازد. اگر در زمانِ تنظیمِ یک گزارش به تنهایی احتیاج دارند، می‌توانند به گوشه‌ای بروند یا کنارِ پنجره‌ای خوش‌منظره قرار بگیرند. اگر زمانِ بحث درباره‌ی یک پروژه‌ی جدید با همکاری فرا رسیده است، می‌توانند میزِ تحریرشان را به کنارِ آنها ببرند. مزیتِ دیگری که در پی می‌آوریم، به صورتِ ویژه‌ای حیاتی است، زیرا اغلب اثربخش‌ترین حالتِ درون‌گرایان زمانی است که در محلّ آسوده‌ی خود قرار بگیرن.

فضاهای کاریِ قابلِ جابجایی به رفعِ چندین دغدغه‌ای  که کِین با دفاترِ کاریِ یک‌سره [۳] دارد، نزدیک می‌شوند. او در مصاحبه‌ای با فَست کامپِنی، عنوان کرده است که فضاهای کاریِ یک‌سره اگرچه می‌توانند اثربخشی داشته باشند، اغلبشان آکنده از میز و تجهیزاتند. چنین شلوغی‌ای  می‌تواند به کارآیی و آفرینندگیِ کارکنان ضربه بزند.

 

طراحیِ دفترِ کاریِ متناسب‌سازی شده برای درونگرایان

طراحیِ دفترِ کاریِ متناسب‌سازی‌شده برای درونگرایان

 

منبع: OFFICEDESIGNS

مرتبط: طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخشِ اول، بخشِ دوم

 

 

[۱]  USA Today

[۲] Susan Cain

[۳] open office plans

ساخت و اجرای مبلمان داخلی و بیرونی ساختمان

نما و فضای بیرونی ساختمان تاثیر بسزایی در تلقی و برداشت اشخاص از کیفیت و نحوه ساخت بنای شما دارد یک طراحی و اجرای جذاب و با کیفیت می تواند اثری شاخص و به یاد ماندنی را در ذهن بیننده تداعی کند و ملاک خوبی جهت قضاوت در استفاده بهینه و بجای عناصر معماری توسط سازنده باشد.