5 چراغ قرمز که یه شما هشدار می‌دهند دفترِ کاری‌تان نیاز به روزآمد شدن دارد

یک فضای کاریِ حرفه‌ای می‌تواند کارفرمایان را تحت تاثیر قرار دهد ، در حالیکه یک دفترِ کاری با طراحیِ ارگونومیک می‌تواند بهره‌وری را بالا ببرد و تن‌درستیِ محلّ کار را تسهیل کند. اگرچه تصمیم‌گیری برای زمانِ اِعمالِ این تغییرات می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. یک شرکت باید این موضوع را در نظر بگیرد که بیشترین نیازها و  فرصت‌ها در کدام بخشند. پنج موقعیت که کسب و کارها می‌توانند از آنها برای روزآمدن کردن فضای شرکت بهره ببرند، در پی می‌آیند.

 

جابجاییِ محلّ کار موفعیتِ مناسبی برای بهینه کردنِ فضای کاری است

جابجاییِ محلّ کار موفعیتِ مناسبی برای بهینه کردنِ فضای کاری است.

۱-  جابجاییِ محلّ کسب و کار

کسب و کارها به دلایلِ گوناگون محلّ کارشان را تغییر می‌دهند. میل به سود بیشتر، به دست آوردن بازارهای جدید و حلّ مسائلِِ نیروی کار، سه تا از این دلایل هستند.[۱] فارغ از دلیلتان برای این کار، انتقال به یک دفترِ کار جدید به شما بهترین فرصت را می‌دهد تا یک طراحیِ نوین با اثربخشیِ بیشتر داشته باشید.

این موقعیت شانسی عالی برای اجرایی کردنِ تغییرات گسترده است؛ از سفارشِ  مبلمانِ اداریِ تازه تا رنگ زدن دیوارها با رنگ‌های مختلف. برای مثال،  می‌توانید برای تمامیِ نیروی کاری‌تان میزِ کارِ ایستاده- نشسته تهیه کنید. ارتفاعِ قابلِ تنظیمِِ این میزها به این معنا است که کارمندان می‌توانند بایستند و روالِ خطرناکِ  نشستنِ دائمی را، بدون آنکه از کار کردن دست بکشند، بشکنند. به علاوه، مطمئن شوید که نورپردازی کافی را با نور طبیعی ترکیب می‌کنید تا محیطِ کاریِ ایده‌آلی فراهم شود.

 

اگر دفترِ کاریِ شما کهنه به نظر می‌رسد، احتمالاَ زمانِ روزآمد کردنِ آن فرارسیده است.

اگر دفترِ کاریِ شما کهنه به نظر می‌رسد، احتمالاَ زمانِ روزآمد کردنِ آن فرارسیده است.

 

۲- کهنه به نظر رسیدن

دفترِ کاری با دیوارهایی به رنگی خسته‌کننده، میزهایی قدیمی و صندلی‌هایی با چرخِ از کار افتاده، این پیام را منتقل می‌کند که شرکت از زمانه عقب است. کارمندها می‌خواهند  برای سازمانی کار کنند که به جلو پیش می‌رود و یک دفترِ کاریِ خارج از رده، می‌تواند ادراکِ متضادی را موجب شود. به علاوه، شما فضایی می‌خواهید که به آسودگی بتوانید کارفرمایانتان را به آنجا دعوت کنید. اضافه کردن جنبه‌های مدرن مانندِ مبلمان با طراحیِ ارگونومیک و دکوراسیونِ اداریِ معاصر می‌تواند فضا را روشن کند و روحیه‌ی کارمندان را ارتقا دهد.

 

 

۳- تغییر فرهنگی

برخی مواقع تغییراتِ فرهنگی تدریجاَ به صورتِ خودبه‌خودی رخ می‌دهند. در مواقعِ دیگر، کارفرمایان تغییر را تسهیل می‌کنند تا رضایتِ کارمندان و تصویرِ برندشان[۲] را بالا ببرند. به هر حال، دفترِ کاری باید به عنوان راهی برای پرورش یک فرهنگِ شرکتی عمل کند. این موضوع معمولاَ به طراحیِ فضایی برای موثر برای همکاری دارد، که به معنای اضافه کردن جاهایی برای کارِ گروهی و ساختن ارتباطات است. اتاق‌های بازی یا سالن‌های استراحت برای این کار بسیار عالی هستند.

 

۴- کوچک شدنِ فضای کاریِ شما

همه‌ی کسب و کارها برای رشد هدف‌گذاری می‌کنند اما همه‌ی شرکت‌ها از این منظر برای آینده برنامه‌ریزی نمی‌کنند.  به همین خاطر ممکن است که آنها فضای کاری که  تعداد زیادی کارمند، تجهیزاتِ بهتر یا فضای همکاریِ را در خود جا دهد، در اختیار نداشته باشند. این کمبودِ برنامه‌ریزی می‌تواند از پتانسیل‌های سازمان برای موفقیت، جلوگیری کند. خوشبختانه، برای بیشینه کردنِ فضا تعداد اندکی بُرشِ طراحانه نیاز است.

در این کوشش،  مهم است که جریانِ رفت و آمد، کنترلِ حجم و انعطاف‌پذیری برای رشد بیشتر در آینده را در نظر داشته باشیم. برای مثال،  کارفرمایانی که خواهانِ همکاریِ کارمندانشان هستند باید دسترس‌پذیری همکاران به میزِ کاریِ یکدیگر را آسان سازند. گذرگاه‌های آشکار میانِ مبلمانِ اداری نکته‌ای کلیدی است. به علاوه، فضاهای همکاری، مانندِ جایی با مبل‌های سرتاسری و میزهایی کوچک، باید فاصله‌‌ی لازم از  ایستگاه‌های کاری را داشته باشد تا گفتگوها حواسِ افرادِ دیگر را پرت نکند. در آخر، بخشی از دفتر کاری را  برای تطبیق‌پذیری برای جا کردن رشدِ آینده‌ی شرکت در آن، شناسایی کنید. این بخش می‌تواند جایی باشد که ناحیه‌ی مخصوص به همکاری را در آن قرار می‌دهید که ممکن است بعداَ تبدیل به فضایی برای قرار دادنِ میزهای اداری بیشتر شود.

 

گاهی زیاد بودنِ فضای خالی خودش یک مشکل است.

گاهی زیاد بودنِ فضای خالی خودش یک مشکل است.

 

۵- فضای کمتر استفاده‌شده

برای برخی شرکت‌ها، موقعیتی بالعکسِ این عنوان صدق می‌کند. کارفرمایان به دفترِ کاری نگاه می‌کنند  و فضاهای خالی و جاهایی که برای اهدافی که برای آن‌ها ایجاد شده‌اند، استفاده نشده است را می‌بینند. این موضع فرصتی برای طراحیِ دوباره را حاضر می‌کند که نه تنها بهره‌وری را افزایش می‌دهد، بلکه هزینه‌ها را نیز بهینه می‌کند. کم‌استفاده‌شده رها کردنِ جاهایی از دفترِ کاری ضرورتاَ به این معناست که سازمان‌ها بودجه‌ای را که برای فضای دفترِ کاری در نظر گرفته شده است را تلف می‌کنند.

این را در ذهن داشته باشید که طراحیِ دوباره‌ برای حداکثر استفاده از فضای کمتر موردِ استفاده قرار گرفته، شما را  به فضای خالی محدود نمی‌کند.  این بدان معناست که بخش‌های دیگر نیز می‌توانند گسترش بیابند. برایب نمونه، می‌توانید برای کارمندان میزهای کارِ بزرگتری تهیه کنید که جای بیشتری برای قرار دادنِ چیزها داشته باشند.   برداشتن چیزهای مورد نیاز از روی میز به دلیل کمبود جا موجب پریشانی می‌شود و  سازماندهیِ بیشترِ چیزها  منجر به تندرستیِ بیشترِ کارکنان.

 

منبع: OFFICEDESIGNS

 

مرتبط:  دگرگون کردن فضاهای داخلی در معماری، بخش اول، بخش دوم، بخش سوم، بخش چهارم ، طراحی لابی نوین

       

   

[۱]  Entrepreneur

[۲] brand image  

طراحیِ دفترِ کاری که از نیازهای درون‌گراها پشتیبانی کند

بخشِ دوم

اتاق‌های سکوت و غلاف‌های کوچکِ ملاقات
اگر تنها یک چیز باشد که برای تمامِ کارکنانِ درونگرا بیشترین ارزش را دارد، آرامش و سکوت است. بسیاری از آنها به مدت زمانی دوری از جنب و جوشِ زندگیِ استانداردِ شرکتی نیاز دارند تا دوباره توانایی‌شان را بدست آورند یا در موردِ حرکتِ بعدیشان تأمل کنند. فراهم آوردنِ امکانی برای آنها تا مدتی تنها باشند، حسی از پشتیبانی را به وجود می‌آورد و نشان می‌دهد که مدیریتِ سازمان برای آسایشِ بلندمدتشان سرمایه‎‌گذاری کرده است.
یک مدیرِ دفتر برای ایجاد چنین « حباب‌هایی» برای افرادِ درونگرا، دو گزینه‌ی اصلی پیشِ رو دارد:
– اتاق‌های سکوت
این‌ها ضرورتاَ اتاق‌هایی هستند که در یک زمان مشخص تنها می‌توانند برای یک نفر چنین جایی فراهم کنند. بهترین کار آن است که چنین مکانی در مرکزِ دسترسیِ تمامیِ افراد در یک دفترِ کاریِ فرضی واقع شده باشد. عایقِ صدا بودن برای چنین اتاقی یک ویژگی است اما اگر امکان‌پذیر نبود، قدغن کردنِ ساده‌ی صحبت کردن و تلفنِ همراه، آلودگیِ صوتیِ کسانی که خارج از اتاقِ سکوت هستند را کاهش می‌دهد. و اگرچه این اتاق برای تفکر ساکت در نظر گرفته شده است، بهتر آن است که محدوده‌ا‌ی زمانی برای استفاده از آن نگه داشته شود تا با زمان‌بندیِ کاری تداخل نداشته باشد.
– غلاف‌های ملاقات
جلسه با تعداد زیادی از افراد در یک زمان می‌تواند برای برخی درونگرایان طاقت‌فرسا باشد. برای جلوگیری از چنین رخدادی، غلاف‌های ملاقات می‌تواند جایگزینی عالی باشد. در آنجا نسبت به جلسه‌های پشتِ میزی، حریمِ شخصی بیشتر و صداهای اطراف کمترند، اما تعداد افرادی که می‌توانند در یک جلسه حاضر شوند، محدود خواهد بود، که می‌تواند هرگونه استرسی که تعداد بالا به همراه خود می‌آورند را کاهش دهد. طراحیِ چنین غلاف‌هایی می‌تواند از اتاق‌هایی مستقل تا مبل‌هایی با دیواره‌های بلند را شامل شود؛ به هر صورت صمیمیت و حریم شخصی موردِ نظر هستند.
این موضوع اهمیت دارد که برای انجامِ چنین کاری در کنار یک متخصصِ طراحیِ فضا قرار بگیریم تا این نواحی را تا آنجا که امکان‌پذیر است ارگانیک و بدون تداخل با بقیه‌ی جاهای دفترِ کاری ایجاد کنند.
تشویقِ کار و تلاشِ سخت
این یک قاعده است که درونگراها از ستایش شدن لذت می‌برند. آنها لزوماَ به تایید شدن احتیاج ندارند اما از اینکه کارشان قدر ببیند و از انتظاراتِ مدیران فراتر برود، لذت می‌برند. پس این ستایش را به شکلی فیزیکی به آنها نشان دهید که می‌تواند پلاکاردی که کارمند نمونه‌ی ماه روی آن مشخص می‌شود باشد یا بُردی که بر روی آن به صورت ماهانه گزارش‌گونه‌ای از تقدیر از کارمندانِ گوناگون نمایش داده می‌شود. این چیزهای اضافه‌شده باید در مکانی کاملاَ در دیدرس عمومی بر پا شوند؛ شاید نزدیک به آسانسورها یا در اتاقِ استراحت، زیرا دسترسی گسترده به آن در تمام شرکت کمک می‌کند تا چنین هدفِ پراهمیتی به سرمنزلِ مقصود برسد.
درون‌گراها همچنین علاقه دارند تا برای ارتباط یادداشت‌ دریافت کنند، زیرا این کار باعثِ تضمینِ شفافیت و تقسیمِ کار می‌شود. در کنارِ بُردی که موفقیت‌ها را ثبت می‌کند می‌تواند بُردهایی که برخی اخبارِ جدید شرکت یا دیگر اطلاعاتِ مرتبط را هم‌رسانی می‌کند، قرار داده شود.

 

غلاف‌های ملاقات برای برگزاریِ جلساتِ محدودتر

غلاف‌های ملاقات برای برگزاریِ جلساتِ محدودتر

 

منبع: OFFICEDESIGNS

 

مرتبط: طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخشِ اول، بخشِ دوم و طراحیِ دفترِ کاری که از نیازهای درون‌گراها پشتیبانی کند، بخشِ اول

طراحیِ دفترِ کاری که از نیازهای درون‌گراها پشتیبانی کند

بخشِ اول

اصطلاحِ درون‌گرا به فردی اشاره دارد که اطلاعات را به صورتِ درونی پردازش می‌کند. برخلافِ همتایانِ پر سر و صدا و معاشرتی‌شان، برون‌گرایان، درون‌گراها اَشکالِ مستقیم‌تر ارتباط و تعاملِ اجتماعی را ترجیح می‌دهند. اگرچه اغلب به چشمِ افرادی کناره‌گیر و کمتر اجتماعی به آنها نگریسته می‌شود، در حقیقت درون‌گراها درست عکسِ آن هستند. در گزارشی که در اصل یو.اس.ای.تودی [۱] آن را تهیه کرده بود، آمده است که چندین مطالعه نشان داده است که درونگرایان اعضای تیمیِ عالی‌ای هستند که به خاطرِ مهارت‌های ارتباطی و شنیداری‌شان شناخته می‌شوند. نویسنده‌ای به نامِ سوزان کِین [۲] به نظر با چنین تلقی‌ای موافق است.  او در کتابش: « ساکت: قدرتِ درون‌گرایان در جهانی که نمی‌تواند از حرف زدن دست بردارد» در اینباره بحث می‌کند که درون‌گرایان عمیقاَ بدفهمیده شده‌اند و اینکه توانایی‌هایشان از آنها رهبرانِ عالی‌ای ساخته است.

به هر حال، برای بیشینه کردنِ پتانسیلِ یک فردِ حقیقتاَ درون‌گرا، آن‌ها باید فضای کاری در اختیار داشته باشند که نیازهای مشخصشان را برطرف سازد. اگرچه برای این مهم، به تغییراتِ قابلِ توجهی نیاز نیست و بسیاری از اجزای مورد نیاز هم‌اکنون نیز در طراحی‌های نوینِ رایج لحاظ شده‌اند،  اما اعمالِ همین مقدار تغییرات نیز حسی از آسودگی و استقلال می‌آفریند، که درون‌گرایان مشتاقش هستند.

 

فضای کاریِ قابلِ جابجایی

درون‌گرایان در زمینه‌ی دوگانگی حقیقتاَ قابل مطالعه‌اند. اگرچه آنها مشتاقانه تنها کار می‌کنند و اغلب تنهایی را ترجیح می‌دهند، همچنین از ساختنِ  روابطِ عمیقِ شخصی با همکارانشان لذت می‌برند. به همین خاطر میزتحریر‌های قابل جابجایی برای برطرف‌سازیِ متناسبِ هر دو گونه نیازشان، گزینه‌ی عالی‌ای هستند. چنین میزتحریر‌هایی امکانِ دسترسیِ درون‌گرایانه‌ی آنها به تمامیِ بخش‌های دفترِ کار که ممکن است در یک لحظه‌‌ی موردِ توجهشان به آن نیاز داشته باشند را برقرار می‌سازد. اگر در زمانِ تنظیمِ یک گزارش به تنهایی احتیاج دارند، می‌توانند به گوشه‌ای بروند یا کنارِ پنجره‌ای خوش‌منظره قرار بگیرند. اگر زمانِ بحث درباره‌ی یک پروژه‌ی جدید با همکاری فرا رسیده است، می‌توانند میزِ تحریرشان را به کنارِ آنها ببرند. مزیتِ دیگری که در پی می‌آوریم، به صورتِ ویژه‌ای حیاتی است، زیرا اغلب اثربخش‌ترین حالتِ درون‌گرایان زمانی است که در محلّ آسوده‌ی خود قرار بگیرن.

فضاهای کاریِ قابلِ جابجایی به رفعِ چندین دغدغه‌ای  که کِین با دفاترِ کاریِ یک‌سره [۳] دارد، نزدیک می‌شوند. او در مصاحبه‌ای با فَست کامپِنی، عنوان کرده است که فضاهای کاریِ یک‌سره اگرچه می‌توانند اثربخشی داشته باشند، اغلبشان آکنده از میز و تجهیزاتند. چنین شلوغی‌ای  می‌تواند به کارآیی و آفرینندگیِ کارکنان ضربه بزند.

 

طراحیِ دفترِ کاریِ متناسب‌سازی شده برای درونگرایان

طراحیِ دفترِ کاریِ متناسب‌سازی‌شده برای درونگرایان

 

منبع: OFFICEDESIGNS

مرتبط: طراحی داخلی شما چگونه بر روی ناخودآگاهتان اثر می‌گذارد؟ بخشِ اول، بخشِ دوم

 

 

[۱]  USA Today

[۲] Susan Cain

[۳] open office plans

ساخت و اجرای مبلمان داخلی و بیرونی ساختمان

نما و فضای بیرونی ساختمان تاثیر بسزایی در تلقی و برداشت اشخاص از کیفیت و نحوه ساخت بنای شما دارد یک طراحی و اجرای جذاب و با کیفیت می تواند اثری شاخص و به یاد ماندنی را در ذهن بیننده تداعی کند و ملاک خوبی جهت قضاوت در استفاده بهینه و بجای عناصر معماری توسط سازنده باشد.

 

طراحی لابی نوین

لابی ساختمان شما اولین جایی است که ساکنان وقتی وارد خانه می‌شوند، آن را می‌بینند و اولین بخش ساختمان است که هر مهمان ( یا خریدار احتمالی)  موقع بازدید از آپارتمانتان متوجه آن می‌شود. با توجه به این موضوع، در مورد لابی شما اهمیت دارد که آیا می‌خواهید با استفاده‌ی بیش از حد از مرمر مخارج را افزایش دهید یا هشتی‌ای ساده با صندلی و گلدان برای شما کفایت می‌کند. برای اینکه لابی تنها یک فضای گذر خشک و خالی نباشد، باید راحت و خوش‌آیند، با مبلمان متناسب،  نورپردازی جذاب  و طرح رنگی با سلیقه باشد. 

یک لابی ایده‌آل باید کارکردی به عنوان فضای چندمنظوره داشته باشد. باید هویت ساختمان را نمایندگی کند، برای ساکنین آسایش فراهم کند و برای مالکان جدید بالقوّه جذابیت داشته باشد. همچنین به عنوان بخشی که امنیت ورود به ساختمان را در آن کنترل می‌کنند  و جایی برای تعامل ساکنان و میهمانان و کارکنان، بتوان آن را مورد استفاده قرار داد. بازطراحی یک لابی کاری دشوار و سنگین است. پیش از فکر کردن به تکه‌های رنگ و نمونه‌های فرش، باید یک طراح استخدام شود. وقتی موضوع طراحی داخلی است، اکثر افراد خود را صاحب‌نظر می‌دانند ( نه فقط در مورد علایق شخصیشان، بلکه در مورد آنچه به نظرشان واقعا بد است). انتخاب یک طراح از میان خیل افرادی که توسط دوستان و آشنایان معرفی می‌شوند مشکل است. 

تصمیم‌های زیبایی‌شناسانه

اگر هنگام طراحی لابی سعی کنید همه سلیقه‌ها را راضی نگه دارید، کارتان خراب می‌شود. این موضوع را افراد زبر و زرنگ در این حرفه می‌دانند. اگرچه ابعاد زیبایی‌شناسانه‌ای مانند رنگ دیوارها یا انتخاب میان موکت یا فرش بسیار ذهنی هستند و میان میان اجتماعات و ساختمان‌ها و شرکت‌ها متفاوتند اما در میان طراحان در مورد اینکه یک لابی به لحاظ وجودی باید چه چیزی باشد، توافق‌هایی هست. بیشترین چیزی که از حرفه‌ای‌ها شنیده می‌شود، آن است که این فضا باید زیبا و کارکردی و البته راحت باشد، اما نه خیلی راحت.  یکی از طراحان می‌گوید در مکان‌ها عمومی مبلمانی که مخصوص لم دادن است، متناسب نیست، چون افراد زیادی روی آن می‌نشینند و به سختی بلند خواهند شد.  مبلمان لابی باید طوری طراحی شود تا برای آنچه به آن « استفاده‌ی قراردادی» می‌گویند، مناسب باشد. این مبلمان با مبلمان خانگی متفاوت است. این مبلمان برای استفاده‌ی سنگین ساخته و متناسب‌سازی شده است، در حالیکه مبلمان خانگی در اینگونه موارد بیش از شش ماه دوام نمی‌آورد.

یک طراح حرفه‌ای معمولن کارش را با رویکردی پایین به بالا آغاز می‌کند؛ یعنی از کف. برخی لابی‌ها موکت هستند اما معمولا کف لابی از جنس سنگ، کاشی چینی یا نوعی سطح سخت است که بماند و آسیب‌پذیر نباشد. موکت خوب به نظر می‌رسد  و صدای راه رفتن بر روی آن گرفته می‌شود اما با اولین لکه‌ای که روی آنها بیافتد، کار پاک کردن آن بسیار دشوار خواهد بود.

دیوارها هم بسیار مهمند. طراحان همواره دنبال جایی می‌گردند که افراد در آن با دیوارها در تماسند و آنجا تقریبا گوشه‌های بیرونی است. بنابرابن اگر ببینند آن نقطه آسیب‌پذیر است،  با استفاده از موادی که در اختیار دارند، سعی می‌کنند از آن نقطه محافظت کنند.  بدون اینکه کارشان مصنوعی به نظر برسد. 

حتی ساختمان‌هایی با بودجه‌ی محدود هم اگر پول را به نحو درستی خرج کنند، می‌توانند لابی مناسبی داشته باشند. یکی از عناصر بسیار پرارزش نورپردازی است. باید نورپردازی و کف‌سازی را بسیار مورد توجه قرار دهید.  می‌توانید رنگ نقاشی را برای یک لابی ارزان‌قیمت‌تر به نحوی به کار ببرید که بسیار تاثیرگذار باشد، اما اگر نورپردازی درستی نداشته باشید، هیچ ندارید.

تنوع لابی‌ها ناشی از گوناگونی ساختمان‌هاست.  هر لابی باید چیزی مخصوص به خود داشته باشد و  اینکه می‌بینیم یک لابی شبیه بیست لابی قبلی در ساختمان‌های دیگر است، مطلوب نیست. آن چیز مخصوص می‌تواند شامل نورپردازیِ تزئینی یا هر یک از جزئیات چیزهای مختلف باشد. باید به فضایتان هویت ببخشید؛ چیزی که آن را متمایز کند. شاید لابی شما  دیواری متمایز[۱] داشته باشد که دیگر ساختمان‌ها  ندارند.

در آخر به این موضوع توجه داشته باشید که اگرچه لابی  اتاق جلویی ساختمان شماست، اما نباید آن را با اتاق نشیمن آپارتمانتان اشتباه بگیرید. باید اتاقی عمومی یا نیمه‌عمومی طراحی کنید که حسی از سکونت داشته باشد. داشتن این دو موضوع در کنار هم کار آسانی نیست؛ لابی شما باید ظاهری مسکونی داشته باشد که می‌تواند در عین حال استفاده‌های سنگین و غیرخانگی را تاب آورد.

 

طراحی نوین لابی

طراحی نوین لابی

منبع: COOPERATOR

[۱] feature wall

صندلی‌های اداری مدرن؛ انگار قبلاَ آن‌ها را جایی دیده‌ایم

طراحی نوین صندلی اداری مدرن

طراحان مبلمان اداری مدرن باید به خاطر کارهای شاخصشان ستوده شوند اما تولیدکنندگان باید بر روی آنچه مناسب تولید در آینده است و همچنین حفظ دستاوردهای گذشته بکوشند.

 در یازدهم فوریه ۱۹۰۲، آرنه یاکوبسن در کپنهاگ دانمارک به دنیا آمد. پدرش عمده‌فروش میخ‌های ایمنی و متصل‌کننده‌ها بود. مادرش هم کارمند پشت باجه در بانک بود. او که از خانواده‌ای متوسط می‌آمد، تبدیل به یکی از مهمترین معماران دانمارک و  پس از آن از پایه‎‌گذاران صندلی‌های اداری مدرن شد.

آرنه از واژه‌ی « طراح» بدش می‌آمد و کسی که او را با این لفظ خطاب می‌کرد، اینگونه تصحیح می‌کرد: «من معمارم». بسیاری از طرح‌های مدرن مبلمان که آرنه طراحی می‌کرد به راستی در کنار پروژه‌های معماری‌ای که او  بر رویشان کار می‌کرد، شکل گرفتند.  امروزه، هنوز هم می‌توانیم طرح‌هایی از آرنه را بدون آنکه از او به عنوان پیشگام آن طرح  نامی برده شود ببینیم.  این توقع برای شناخته شدن در مورد طراحان داخلی بیشتر مطرح است.؛ به هر حال طراحی داخلی چیزی بیشتر از قرار دادن جای بلوک‌ها در نقشه است و طراحی و توسعه‌ی مدها و  الگوهای مبلمان اداری مدرن، چیزی بیشتر از طراحی صحنه‌ی سریالِ مَدمِن. بخصوص این موضوع در مورد مبلمان اداری مدرن صدق می‌کند.  

طراحی مینیمالیستیِ( کمینه‌گرا) مدرن، آغاز حرکتی در برابر بخش تولیدی است که تمایلی به سرمایه‌گذاری ندارد. این موضوع که حاصل اقتصاد جدید و تغییرات فرهنگی است، یک بداقبالی برای طراحان مبلمان اداری مدرنیستی و جمعیت هر روز رو به کاهش کارآفرینان آمریکایی محسوب می‌شود که متمرکز، مرتبط با تکنولوژیِ روز و مصمم برای موفقیتند. آنها به دنبال طرح‌هایی منحصر به فرد و هدفمندند که ارتباطی با طراحی‌های سنتی که در آنها تنها ایمنی و کسب استانداردهای معمول دنبال می‌شود، ندارند.

طراحی‌های نوین و جسورانه بسیار جذابتر از طراحی‌های سنتی هستند. این که برای یک فضا به طرح‌های عالی گذشته هم بها بدهیم مهم است اما نباید طوری این کار را انجام دهیم که هدفمان را که ترو.یج طرح‌های نوآورانه است برای تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران مبهم کنیم.

در زیر نمونه‌ای از صندلی اداری مدرن و نوآورانه طراحی‌شده در استودیویی در سن‌دیگو را مشاهده می‌کنید.

 

طراحی نوین صندلی اداری مدرن

طراحی نوین صندلی اداری مدرن

 

 

منبع: OFFICITY